Volgers

About Me

Mijn foto
Marjolein
Behind you
Vijftien jaar en zeer zeker niet normaal. Houdt van bijnamen en moeilijke woorden. Leert graag fobieën uit haar hoofd.
Mijn volledige profiel tonen

Labels

afspraken (1) analyse (1) angst (1) animatiepoppetje (1) argh (1) arrogant (1) artcadia (1) astaat (1) Athena (1) baas als heks (1) Balazuc (1) ballet (1) bang (1) beroepen (1) betoog (1) biologie (2) bitches (1) blablabla (1) blij (1) Bob and Carol (1) boccherini (1) cadeautjes (1) CADSZ (1) catilina (1) cello (2) chocolade (1) chromosomen (1) computers met veel te vierkante beeldschermen (1) concert (1) dagdroom (1) DDLD (1) de enige (1) de tandloze glimlach van mijn leven (1) deathly hallows (1) denken (1) depri (1) dirk (1) Dit is een link (1) dood (1) doorvertellen (1) Dot (1) droom (1) dropje (1) een paar dingen o.a. over W... (1) ehm (2) eiffeltoren (1) einde (1) Emo's (1) enz (10) etc (7) even tussendoor (1) familie (1) fancy fair (1) feiten (2) filosofie (1) fobieën (1) foei (1) foto's (2) Frankrijk (1) gang (1) gedachten (1) geert wilders (1) geheim (1) geit (1) geitenjongen (8) geitenjongendag (1) gesprek (2) god ik heb echt niks te melden (1) goh (1) goodbye (1) google (1) grammaticafouten (1) grieks (2) groningen (1) gymnasium (1) Hallo (1) handschoenen (1) handvaardigheid (1) help (1) Hera (1) here comes the sun (1) heremietkreeft (1) Hippie (1) huis (1) huiswerk (3) huurboekjes (1) i-pod (1) ijsjes (1) ik (1) ik ben waardeloos (1) ingwing (1) interpuntie (2) iris (2) japanners (1) jarig (2) jongens (1) kaas (2) kameel (1) kamers (1) kattenkots (1) kcv (1) kernen van rode bloedcellen die ze niet hebben (1) kots en andere niet leuke mannendingen (1) krantenbericht (1) latijn (2) layout (1) lees dit niet (2) lees dit niet. (1) lerarenfobie (1) leren (1) liefde (2) lijstje (2) luisteren (1) maakt niet uit (1) maar dan nu ook echt (1) mail (1) mankini's (1) meneer hofman (1) menuet (1) Mètis (1) mevrouw baas (2) mieren (1) moeder (1) moi (1) muziek (2) nagellak (2) nederlands (1) nieuw jaar (1) niks (1) Normaal (1) onlogisch (1) onvoldoendes (1) onzin (7) onzinnigheid (1) opsomming (1) OSD (1) overig (1) pageviews (1) parijs (3) pedobos (1) pijper (1) pizza (1) please pap en mam (1) politiek (1) Poseidon (1) prekerstdiner (1) project (1) protestblog (1) psychologie (1) PTVA (1) reacties (1) recensie (1) retorische vragen (1) richard (2) Riezenbosch (1) rijtjes (1) rokende leuke jongens (1) rottige wikipedia (1) saai (3) sarcasme (1) schaap (1) scharenhouderslabeltjesdoosjestegoedbonnetjes (1) schattig (2) scheikunde (1) school (2) scouting for girls (1) SDOA (1) seal (1) sinterklaas (2) six days of awesome (2) sjaal (1) sorry (1) stad (1) stalker (1) stoppen (4) stoute blogger (1) strepenboekje (1) strijk sextet (1) Stylish Blogger Award (1) taalfouten (2) taalgebruik (1) Tabulamor (1) technasium (2) teksten vertalen (1) terug (1) test (1) tip (1) tja (1) toetsen (1) tralalalala (1) vaag (1) vaag hoofdding (1) vader (1) vage blaasontsteking pilletjes (1) vage kinderen in de stad (1) vakantie (2) van Dulmen (1) verbetering (2) verhalen (3) verjaardag (1) verwaarlozing (1) vliegeren (2) vliegerijsje (1) voldoende op grieks (2) vraagteken (1) vreemdgaande moeder (1) w (2) waardevolle lessen (1) was in haar (1) wat doe ik fout (1) wat te doen? (1) wedstrijd (1) weglopen (1) wikipedia (1) willekeurig (1) winkelen (1) winterjas (1) wiskunde (3) woorden (1) wratten met haren (1) youtube (1) Zeegse (1) Zeus (1) zomerhuisje in de provence (1) zweeds (1) zwemmen (2)
Mogelijk gemaakt door Blogger.
Posts tonen met het label enz. Alle posts tonen
Posts tonen met het label enz. Alle posts tonen
zaterdag 30 april 2011

A pragmatic triangle overlaps the sod beside the packaged owner.

Het is ochtend. Ik ga zitten met de laptop op mijn schoot en ik neem me voor te gaan bloggen.
Waarover? Weet ik niet.
Titel? Geen flauw idee, die komt later wel.
Waarom blog ik dan als ik niet eens weet waarover? Nou, omdat ik jullie te veel verwaarloos en bovendien
HET IS VAKANTIE, DUS IK HE ALLE TIJD!
Alhoewel, alle tijd? Ik ben nog steeds van plan mijn aantekeningen van Latijn uit te typen, ik wil iets creatiefs doen en ik moet onze buren nog verslaan met "cubben". Er is een Zweeds (!) spel genaamd "cubb". Het is heel simpel, je hebt stokjes en daarmee moet je blokjes omgooien. Maar het is leuk.

Weet je wat trouwens ook leuk is? Een map terugvinden met daarin informatie en aantekeningen van twee jaar terug. Vooral als er ook kcv (Klassieke Culturele Vorming) aantekeningen + vragen inzitten waarbij je op de vraag : "Hoe zou een leraar die op een socratische wijze lesgeeft, lesgeven?", antwoord: "Hij leert je hoe je charmant uit een gifbeker kunt drinken.

Dat is leuk. Nu even iets minder leuks. Heeft er iemand onlangs nog iets van manon (http://www.floralsuit.blogspot.com/) vernomen? Haar laatste bericht is op 23 maart geplaatst en haar laatste reactie bij mij op 15 maart. Is er iets waarvan ik nog niet op de hoogte ben?

Weet je wat ook niet leuk is? Vera en Anne zijn allebei de hele vakantie weg. DE HELE VAKANTIE! Hoe moet ik het overleven als de helft van de gang weg is? Niet dus. Ik ga wel gezellig bij Charel hangen. Die gaat niet weg. (kan ook niet, ze heeft haar poot in het gips)

Heb ik iets zinnigs verteld? Nee.
Heb ik al een titel? Nee.
Ga ik die nu verzinnen? Ja.
Wat wordt het? *zoekt willekeurig woord op in woordenboek*  A pragmatic triangle overlaps the sod beside the packaged owner. Met dank aan een zinnen generator.

Marjolein.

Sorry voor de onzinnigheid in deze post. Sorry. Trouwens, Gisteren was zo nom. Echt heerlijk. Ik kon de hele pauze kwijlen. Hij zat daar! NOOOOOMMMMM.
woensdag 20 april 2011

ohyra

Ja, ohyra ja. Een willekeurig woord uit mijn woordenboek Zweeds. Het betekend ongedierte. Maar dat doet er niet toe, ik moest gewoon een begin hebben. Zoals jullie heel misschien wel gemerkt hebben, mijn layout is weer veranderd. Zal nog wel wat vaker gebeuren, ik ben nog niet tevreden.

En dat was alweer een door mij verbroken record. Nu ben ik ook de beste "slechte inleiding"schrijver en degene met de meest onafgeronde verhalen. Ik zal hieronder een nooit beëindigd verhaal plaatsen. Kopieer en plak het gerust, als je denkt dat je er iets mee kunt. Of als je het wil uitprinten omdat je je erg depressief voelt en je een enorme kick krijgt van slecht geschreven verhalen en ramptoerisme. (Als je het serieus gaat lezen, ben je een echte originele, professionele ramptoerist. Sterkte)

Langzaam open ik mijn ogen. De wereld gaat van zwart, naar wat wazige vlekken naar heldere kleuren die duidelijk zichtbaar zijn in het prille zonlicht dat door een kier van mijn gordijn glipt. Er was vandaag iets bijzonders aan de hand. Ik wist het zeker. Hoewel alles normaal leek, was het toch stil. Er was geen vogel aan het fluiten en de hond van de buren was ook al stil. Rustig rek ik me uit, wachtend op een teken van leven. Iemand anders die ook denkt: “Hé, het is wel erg stil.”, maar er gebeurt niks. Als ik me omdraai om op de wekker te kijken, zie ik dat het half zeven is. Tijd om op te staan dus. Desondanks blijf ik liggen, hard nadenkend over wat er vandaag aan de hand is. Te bang om naar beneden te gaan en te ontdekken dat ik alleen achtergebleven ben op deze planeet. Ik vraag me af wat ik zou doen als dat inderdaad het geval bleek te zijn, ik, helemaal alleen. Zonder vrienden en familie, zonder die ene persoon die mijn leven het leven waard maakt. Maar ook zonder de vogels, die mijn reis naar school begeleiden met een vrolijk wijsje. En zonder honden om uit te laten en zo wat bij te verdienen. Al is het natuurlijk wel zo dat ik alles gewoon zonder toestemming zou kunnen pakken. Nu ik daar toch over nadenk, hoe moet ik aan eten komen? Aan alle dingen die gisteren nog zo vanzelfsprekend leken? Waar moet ik nu mijn drinkwater vandaan halen. Er is niemand meer overgebleven om het voor mij te zuiveren. En stel ik word ziek, waar is  de dokter dan?
De vloer kraakt onder mijn voeten als ik me dan toch eindelijk uit bed waag. Voetje voor voetje schuifel ik naar mijn kast. Ik trek hem open en tot mijn verbazing lijkt alles in orde. Mijn kleren hangen nog net als gisteravond, keurig gesorteerd op seizoen en kleur. Mijn lievelings shirt hangt vooraan en ik strijk er met mijn hand een klein kreukeltje uit. De stof voelt zacht en aangenaam aan onder mijn vingers en ik besluit om me aan te gaan kleden. De witte broek die ik vorig jaar gekocht heb op een markt in Frankrijk staat er erg goed onder en ik vind dat als ik dan alleen ben, ik er tenminste wel goed uitzie. Ik borstel mijn haar en probeer om het op te steken. Na drie pogingen geef ik het op, de blonde lokken krullen, opgelucht dat ze niet rond de spelden gedraaid worden, in mijn nek.
Als ik in mijn sokkenla opzoek ben naar een paar witte enkelsokjes maat 39, kom ik een envelop tegen. Het is een oude, bruine envelop met een postzegel uit het jaar 1986. Op de voorkant staat met sierlijke letters mijn naam, Rozemarijn, en ik strijk met mijn vingers over de letters. De afzender is allang niet meer te lezen. De inkt is helemaal doorgelopen en het lijkt met opzet gedaan te zijn. In de linker onderhoek zijn wat bloemetjes getekend. Het is net alsof iemand zich verveelde en er maar wat op ging zitten krabbelen.
Aan de ene kant wil ik dolgraag weten wat erin zit, maar iets houdt me tegen. Een soort onzichtbare kracht, genaamd angst. Iets in mij zegt me dat als ik deze envelop open, ik misschien wel meer te weten kom dan me lief is. Daar sta ik dan, vijf minuten lang, aarzelend over het openmaken van één enkele envelop. Dat zoiets kleins zoveel moeite met zich mee zou brengen. Nog twijfelend over de brief, besluit ik eerst wat te eten. Als ik tenminste wat kan vinden, want wat wel zeker is, is dat dit niet normaal is. Ik weet dan dus ook niet wat ik kan verwachten…
Langzaam loop ik de trap af, me al niet meer verbazend over het feit dat de spin die al maanden in het hoekje zat, weg is. Ik was bang voor dat beest, maar nu mis ik hem.
Zou iedereen dood zijn? Of verdwenen? Maar als ze verdwenen zijn, zijn ze dan nog ergens, of zijn ze weg, net als voor je geboorte, je bestaat helemaal niet. Niks geen ziel die naar de hemel gaat, of een ziel die eerst nog even rond blijft hangen. Gewoon, je bent er en dan niet meer. Heel simpel.
Ik pak de deurklink van de deur naar de woonkamer vast. Ergens hoop ik dat ik vandaag jarig blijk te zijn en dat dit gewoon één grote surpriseparty is. Dat men dit al weken aan het plannen is en dat ik me voor niks zorgen maak. Helaas. Als ik de deur open is er niemand die opgewonden “SUPRISE” roept en vervolgens hard ik mijn oor toetert. Er is geen kat die zich bang verscholen heeft onder de bank in een poging het lawaai te ontwijken. Ik ben alleen met de stilte op me heen.

Heb je het gelezen? Dan spijt me het vreselijk dat ik jullie dit heb aangedaan. (Hé, kijk, net had ik het over je en nu over jullie. Ik weet ook niet waarom ik daar zomaar switch... Doet er niet toe.)

Zo, nu we al deze onzin gehad hebben, kunnen we verder met de orde van de dag. Muziek.

(If I'm any closer-Seal)

LUISTER DIT! NU!

Ja, dit was een flutbericht. Maar, maarmaarmaarmaar, ik heb inspiratie dus er komt iets beters. Ooit...
donderdag 10 maart 2011

alvast van harte met de officiële emo-dag.

Jawel, morgen is het de officiële emo-dag. Iets wat we met de gehele gang uiteraard uitgebreid gaan vieren.

Oké, ik geef het toe, zo officieel is het nu ook weer niet. Het is meer dat we met z'n allen een schrift (genaamd "het schrift") hebben, met daarin allerlei feestdagen. (o.a. een geitenjongendag) En morgen is het dus emo-dag. Dat staat erin omdat:
a) Yasmini doodsbenauwd is voor gothics, emo's, hippie's (jazekers, hippie's), mannen met lang haar, enz. Er is zelfs door ons (ook in het schrift) een lijst gemaakt met de standpunten van de PTVA (Partij Tegen Vrijwel Alles). Die zal ik later in dit bericht misschien er ook nog wel even inzetten...
b) Om te laten zien dat niet alle Emo's zich snijden enzo. En dat we heel veel stijlen respecteren (behalve dan rokers en technasiumleerlingen. Dat zijn niet echt stijlen, maar we respecteren ze niet... Tenminste, als je rookt, word je uit de gang gegooid en technasium is dom, leg ik later wel uit...). En nog meer van dat emotionele gezemel. bovendien hebben we dan een goede reden om ons tijdens Frans op te maken. en ja, ik heb een tamelijk grote hekel aan make-up... Maar als het onder Frans is, dan maak ik graag een uitzondering...

Hoe dan ook, morgen emo-dag. Eigenlijk gaat het ook een beetje tegen ons standpunt in (volgens Anne is ons standpunt dat stereotypes niet bestaan en dat we niet alles en iedereen in hokjes moeten stoppen. Ben ik het eigenlijk wel mee eens. Maar aangezien ik het uit principiële overweging met niemand eens ben, heb ik dat dus niet gezegd), maar dat doet er niet toe. We gaan met lokken voor onze ogen, capuchons op en zwarte randen onder onze ogen door school banjeren. Het wordt vast leuk. En dan gaan we (mogelijk) ook nog naar een of ander vaag protestsong ding. Onder Grieks, uiteraard. Al moeten we dan wel de aller, aller, allllllleeeerrrr liefste mevrouw Spuij overhalen. (Oké, die allerliefste was overdreven, maar je weet maar nooit of ze het leest. Die kleine losertjes die wij als vage aanhangsels beschouwen (ja, Pepijn, Stefan, Richard en Martijn, ik heb het over jullie ja.) lezen dit namelijk ook... Zo bleek laatst...) Maar ik kan tamelijk goed leraren overhalen. Denk ik... Al hebben we wel minitoetsje... Moet ik eigenlijk ook nog leren... maar ik weet al wel dat leukos (maar dan met Griekse tekentjes) wit is. Van leukemie namelijk. Kan ik ook nog een heel verhaal over houden, doe ik niet.


Dan nu maar even alle standpunten van de Partij Tegen Vrijwel Alles (PTVA), geleid door Yasmini. later dan, als ze groot is. Als ze dat ooit wordt. Sorry Mini, niet rot bedoeld.
  • Geen Emo's.
  • Geen Gothics.
  • Geen Punkers.
  • Geen rockmuziek.
  • Geen klassieke muziek.
  • Geen mannen met lang haar.
  • Geen Nederland gerelateerde dingen.
  • Geen muziek van voor de jaren negentig.
  • Geen brood. (Is namelijk goor volgens Mini)
  • Geen oranje dingen. (Nederland hè...)
En ga zo maar door. Als ze nu tegen OSD was... (=Oranje Shirt Dude (of doed, volgens mevrouw van Kan)) Maar nee, die komt niet in haar lijstje voor. Misschien omdat het te vanzelfsprekend is. Dat is heel goed mogelijk. (OSD is de lelijkste, zelfingenomenste (is volgens mij geen woord), arrogantste, meest kostneiging opwekkende jongen bij ons op school. En hij kan niet met een scheerapparaat overweg. Wat neerkomt op: Hij scheert de ene kant wel en de andere niet. Het ziet er echt niet uit... En dan loopt hij door school, met zijn hoofd opgeheven alsof hij de koning is. En het flauwe is dat we hem zo'n tien keer per dag tegen komen en bijvoorbeeld Geitenjongen al twee dagen niet meer... Het is gewoon niet eerlijk. Al was het laatst wel grappig, hij liep namelijk langs en wij maakte van die kokhalsbewegingen. Maar daar vlak achter liep ook mevrouw Spuij. Ik geloof dat ze dacht dat we het over haar hadden... Maar ik dwaal nu weer af.)

Ik moet denk ik even sorry zeggen voor mijn weinige geblog. En de matige inhoud daarvan. Ik ben alleen momenteel een beetje inspiratieloos... Maar er komt dus nog een technasiumpost. (Het kan een beetje beledigend worden, dus als je daar niet tegen kan, raad ik je aan het niet te lezen) Hebben jullie verder nog dingen die jullie willen lezen? Een speciaal onderwerp? Iets? Zeg het maar, want ik weet niks.

Maar ik denk dat ik (heel misschien) toch maar eens Grieks ga leren, want als ik morgen een onvoldoende haal, ben ik nog niet jarig. (Duurt ook nog ruim een half jaar, maar toch.)

Au revoir, Marjolein.

Post scriptum, zoals je misschien gemerkt had, probeer ik toch wat meer interpunctie te gebruiken. Gewoon omdat ik me dat toch probeer aan te leren.
zondag 20 februari 2011

stylish blogger award

ik kreeg de "stylish blogger award"  van Manon. heel erg bedankt.

dan moet ik nu tien feiten/facts (is gewoon engels... maar er stond dat het facts moesten zijn...) over moi gaan erzählen.

1) ik ben lichtelijk gestoord. men noemt het ook wel last hebben van het gymnasiasme. dit is een gekheidsziekte waarbij men gaat knielen in plassen als het regent en goden belachelijk maakt. ook als een vliegtuig door de school rennen of gewoon graag na schooltijd in school zijn (geldt niet voor vrijdag) behoort tot de symptonen. kijk uit, het kan besmettelijk zijn.

2) j'aime la France. j'adore la France. oftewel, ik ben echt gek op Frankrijk. ik ga ook in de voorjaarsvakantie (aanstaande dinsdag, bereid je voor op wat blogloze dagen) naar PARIJS.  wiieehh, de hele tijd frans spreken, frans horen, frans eten en gewoon in het mooiste land ter wereld zijn.

3) om de een of andere reden is het zo dat leraren mij of heel erg mogen, of juist helemaal niet. meneer pijper bijvoorbeeld heeft echt een enorme hekel aan mij. terwijl mevrouw de Jonge mij wel mag. die moest laatst nog lachen omdat ik om de meest vreemde kleine dingetjes blij werd enzo. meestal is het ze-mogen-mij-wel-of-niet-gevoel wederzijds. ik heb namelijk ook een hekel aan meneer pijper. en ik mag mevrouw de Jonge ook wel. (tja, ze geeft bio, wat had je dan verwacht...)

4) eigenlijk vind ik school heel erg leuk. op sommige vakken na ga ik er met plezier naar toe. ik heb alleen een hekel aan wiskunde en grieks. maar bijvoorbeeld latijn en bio zijn echt leuk. maar vakanties zijn ook leuk hoor. daar niet van.

5) ik heb een tamelijk (assez in het frans^^) grote hekel aan huiswerk. maar ik krijg het wel altijd voor elkaar om er echt minimaal tijd in te stoppen. dan zeg ik bijvoorbeeld: aardrijkskunde krabbel ik wel wat neer, hij kijkt vast niet goed. engels kan ik wel ""perongeluk" vergeten. en grieks leer ik in de pauze wel. oh, kijk, ik ben alweer klaar. dat was makkelijk.

6) ik ga voor handvaardigheid een "ingwingdoosje" maken. eentje met een ingwing erop dus. mochten jullie niet weten wat een ingwing is, zoek even in mijn oude posts of klik bij mijn labels op "inwing". maar dit is niet echt een feit over mij.

7) ik behoor tot de gang. een stelletje idioten met dezelfde ziekte als ik bij punt 1. we zijn allemaal gestoord en gingen laatst shoppen in groningen. dat was leuk. vooral in de HEMA. maar dat terzijde. we zijn een stelletje enorme losers (ik citeer:"Niet daar gaan zitten, daar zitten alleen maar losers..." ja, dat waren wij dus), maar wel de hoop van onze toekomst. aldus Sandra.

8) ik heb over het algemeen een hekel aan shoppen/winkelen/kleding kopen/hoe je het dan ook maar wilt noemen. alleen als ik een ijsje mag, wil ik wel mee. hmm, ijs. en in groningen was het ook wel leuk, omdat we toen gewoon met z'n allen waren en het was gewoon gezellig. vooral toen in de HEMA dus. maar dat stond hierboven ook al. oh, en toen we bij de belg friet gingen halen en we meteen een soort van half solicitatiegesprek hadden. dat was leuk.

9) ik houd van ijs. sorbet ijs, of vliegerijsjes, of roomijs, of softijs, of BEN EN JERRY'S OMG, IK WIL HEBBEN. NU. hmmm, en dan vooral de chocolate chip variant. jammie. nu krijg ik honger. en zin in pizza. maar daar hebben we altijd zin in. we = een groot gedeelte van de gang. ik wil trouwens ook altijd als beloning een vliegerijsje. van de HEMA. jawel, daar hebben we de HEMA weer. maar ze zijn wel leuk. en ze kosten maar 75 eurocent. eigenlijk vind ik ze zo leuk omdat we met engels de film "the kiterunner" gezien hebben. maar dat terzijde...

10) ik ben dol op moeilijke woorden. ik noemde mijn lerares natuur- en scheikunde laatst een lijzebet. dat is een zeurkous. niet omdat ze dat is, maar gewoon omdat het een leuk woord is. net als omen. dat is een voorteken. en wat dacht je dan van sjamberloek. wat een kamerjas is. dat is toch interessant, lijkt mij...

hoe dan ook, nu moet ik hem doorgeven aan wat persoontjes.

ik geef hem door aan:

vera,  laura, anne, yasmine, lisa, iris en simone.


wat moeten jullie doen? (ik zal ook even reageren op een van jullie posts en daar nog een keer neerzetten wat jullie moeten/mogen doen) jullie

  • link naar degene van wie je hem hebt gekregen. (van mij dus)
  • schrijft tien facts over jezelf.
  • geef hem door.
voel je niet verplicht. want dat is het ook niet. maar als je er zin in hebt, doe het dan vooral.
zaterdag 29 januari 2011

concert (en vooral de mensjes die daar speelden)

aloha, guten tag, bonjour, hoi, hello, szia en salve beste mensjes (of hele slimme apen, aldus zo'n gast van omegle...),

ich bin gestern abend nach einem concert gewesen und es war sehr toll. tot zover het duits.
ik ben dus gisteren naar een concert geweest en het was erg leuk (dat stond hierboven ook al, maar goed).
er waren zes mensjes (het was tenslotte ook een strijksextet). 2 violisten, 2 altviolisten en 2 cellisten.
ik ga ze even allemaal bij langs...

violiste 1: leuke blauwe jurk, speelde goed, maar, maarmaarmaar... doe even een iets minder strakkere jurk aan, want er komt wat vet uit de bovenkant van je jurk. ja, zo ongeveer daar. daar bij je oksel en je rug. en had ik al vermeld dat je meer onderkinnen dan meneer van Cruchten hebt als je die viool zo strak onder je kin klemt...

violiste 2: speelde ook wel goed, haar jurk was ook wel redelijk. beige, maar leuk. maar lieve schat (flutzooi, ik ga yasmini napraten...) ga niet je schouderkinsteunding midden in een stuk goed zetten. het zeg er nog al raar uit. even dat je het weet. en het zou ook helpen als je je bloemen mee neemt, i.p.v. ze daar zo zielig te laten liggen...

altvioliste 1: je speelde best wel goed. maar: doe a.u.b. geen kleren meer aan waarvan je meteen denkt: oeh, zouden die knopen de druk wel aankunnen. en die schoenen van je, die konden echt niet. wat waren het? een soort van cowboylaarsjes, maar dan rood met blauw en veel te hoge hakken? en nu ik toch bezig ben, het lijkt mij logisch dat je beter speelt als je naar je muziek kijkt, in plaats van alleen maar naar anderen.

altvioliste 2: leuke jurk. maakt mij een beetje jaloers. en flutzooi, waarom kan ik niks gemeens en beledigends over jou zeggen? je speelde goed en tja. maar ik heb dan dus ook maar een vraagje, wat was die schaafplek op je elleboog? {ik typte eerst elleboor...}

cellist 1: sexy uitdrukking (en ja anne, hij had een baard ^^) en je speelde heel mooi. maar wat houd jij je stok beroerd vast zeg. ik zou het veel beter doen. (en ja, een van de weinige dingen die ik wel goed kan is die stok vasthouden...) en til die arm een beetje op. je houding was tamelijk rampzalig. maar het geluid was goed, dus ik vergeef het je.

cellist 2: je speelde best goed. maar wat ben jij lelijk zeg, niet normaal. stel je de lelijkste persoon op aarde voor en deze gast was minstens tien keer erger. en dan die houding. hij had z'n stok beter vast dan die andere, dat moet gezegd worden, maar sinds wanneer moeten je voeten in de eerste positie uitgedraaid (dus niet parallel) als je cello speelt? het zeg er erg belachelijk uit. en doe a.u.b. je mond dicht, want je had echt zo'n van cruchten pruillipje. paste je mooi bij violiste 1...

zoals je wel kon lezen, was het erg leuk. (en dat meen ik serieus, ik vond het echt leuk)

auf wiedersehen, Marjolein.

post scriptum, voor de duidelijkheid nog maar even een plaatje met daarop voeten in de eerste positie.
zoals de voeten van de man...
zaterdag 1 januari 2011

gelukkig nieuw jaar...

ten eerste...

gelukkig nieuwjaar iedereen!!!

en ten tweede, ik verveel me en als ik uit bed kom, moet ik vuurwerk opruimen. oftewel, ik blijf liggen.
ik ga gewoon een hele lange post schrijven.

laat ik eens beginnen met een "oefening" die we van mevrouw M. (onze mentor) moesten doen.
we moesten namelijk in twee minuten al onze gedachten opschrijven...

dat ga ik ook doen, maar dan in vijf minuten en met een klein beetje censuur (heel af en toe (om de drie seconden) komt er een bepaalde naam in mijn hoofd op. die naam zul je zien als: <censuur>)...

oke, zodra de klok in mijn laptop op 11.50 springt (niet letterlijk), begin ik.

<censuur>, oh, het begint al weer goed, ik ben nog geen tel aan het denken en ik denl al weer aan <censuur>... go4ver, over het algemeen denk ik heel veel en nu denk ik niks, niet dat dat echt mogelijk is, volgens mij denk j ealtiojd wel wat... alleen soms niet echt in hele zinnen, ik tenminste niet. als er bijvoorbeeld sneeuw ligt, dan ga ik dingen denken als: beetje remmen, nu naar links, goed zo, beetje bijsturen... dat soort dingen. flutzooi, al twee minuten voorbij. het nadeel ik dat mijn gedachten te snel gaan... of, ik tup te langzaam. over het algemeen kun je (bijna) alles van twee kanten bekijken. <censuur>, mijn gedachten zijn, zoals je mogelijk al door had een beetje oncontroleerbaar... <censuur>, argh, hey, misschien moet ik zo ook wat gaan schrijven over tien dingen die mij ergeren... tja <censuur> oh, ik word er echt gek van. hey, ik denk nu net als op de fiets (mits er geen sneeuw ligt), dan denk ik namelijk alsof ik tegen iemand praat, maar dan  denk ik. ik denk tegen iemand. kun je wel tegen iemand denken, lijkt me vrij vaag... ja hallo, reageer eens even, ik denk tegen jou. neuh, lijkt me niet mogelijk. alhoewel, Q. zei ooit eens: alles kan, behalve omhoog vallen. in principe kun je best omhoog vallen. als je hier valt, dan val je in vergelijking met de andere kant van de wereld om- oh, dat waren mijn vijf minuten.

hmmm, even terug lezen, hmm, hmmm, hmmmmmmmmm...

nee, het slaat nergens op. oke, oh, ik ga een argh top tien maken

mijn ARGH toptien:
10. koude voeten
9. het feit dat ik vier boeken door elkaar heen lees en nu raak ik in de war.
8. de ex van iris.
7. het feit dat ik de ex van iris op acht gezet heb, terwijl hij véééél hoger moet.
6. het woord mogelijk (gebruik ik veel te vaak)
5. koude handen.
4. het feit dat mijn broertje verdrietig wordt omdat 2010 afgelopen is.
3. het feit dat 40 % van mijn punten in mijn ARGH toptien beginnen met "het feit"
2. leraren tegenkomen in de vakantie (kom ik later op terug)
1. volwassenen met hun irritante woordgrapjes. (terpentien van Pien en tzatziki (hoe schrijf je dat???) van Marieki...)

oke, het is nu 22.28, ondertussen heb ik een kastje geschilderd en ben ik (3.5 uur) in bad geweest.
dan nu uitleg over punt 2 in mijn ARGH toptien...

de leraren. ik ben deze vakantie gemiddeld 10/35 leraar per dag tegen gekomen.
vrijdag: mevrouw Baas tijdens het zwemmen (zie mijn vorige post)
maandag: mevrouw van Zwol (verjaardag van simone)
Donderdag: oudlerares v/d basisschool
woensdag: ik geloof mevrouw Miedema in de V&D, maar ik stond op de roltrap en ben meteen naar boven gevlucht.

dat komt neer op:

twee weken = vier leraren
een week = 7 dagen = twee leraren
3.5 dagen = 1 leraar
1 dag = 10/35

en toch sta ik een onvoldoende op wiskunde, snappen jullie dat nu???

hmm, hmmm, hmmmmmm... ik heb behoefte aan een nieuwe layout, denk ik. ik vind dit namelijk helemaal niks. misschien als ik vera, de beste, aardigste, geweldigste, meest intelligente en fantastische blogster die ik ken (en zeg nu niet dat ik niet kan slijmen...) héééééééél aardig aankijk, maakt ze een layout pour moi...


dus, vera, wil je please (gratis) een layout voor me maken...

nu heb ik te weinig inspiratie, dus ik ga nog even met mini praten, verder luisteren naar het top 2000 afkickweekend en dan slapen.

Marjolein.

post scriptum, ik was het bijna vergeten, maar hebben jullie nog goede voornemens? (ik wel, lees je volgende keer wel) en hoe was jullie jaarwisseling, nog veel vuurwerk afgestoken???
vrijdag 26 november 2010

HELP, AU SECOURS, IK WORD GESTALKT...

ja, jullie horen/lezen het goed, ik word gestalkt (is met een t, de k zit in 't kofschip). en niet zo zuinig ook..
alsa ik thuis kom begint het al, ik kom binnen en hij ligt al op de wacht. ja, inderdaad, hij. maar denk maar niet dat ik ook maar iets in hem zie hoor... ik moet er niet aan denken. oke, ik geef het toe, hij is extreem aantrekkelijk (overdreven, maar goed)... Maar, maarmaarmaar... hij stinkt uit z'n mond (en niet zo zuinig ook, je hebt gewoon een gasmasker nodig...),hij is een beetje kaal aan het worden (en hij is pas 17) en hij kots mijn vloer onder. denk trouwens maar niet dat hij het zelf opruimt hoor, nee, dat mag ik doen. de laatste keer zat het zelfs op mijn laptoptas. niet normaal, dat doe je toch niet...
maar goed, ik kom thuis en ga naar boven. daar op de overloop (op zolder, het licht is er nooit aan en de vloerbedekking is donker blauw) ligt meneer al klaar. te wachten tot hij eindelijk met me mee naar binnen kan gaan. buitensluiten heeft geen zin, hij gaat dan voor de deur zitten krijsen, net zo lang tot hij naar binnen mag...
hoe dan ook, ik struikel bijna over hem en hij glipt mee naar binnen.
daar aangekomen wacht hij tot ik bezig ben en gaat dan vervolgens (katsbrutaal (hondbrutaal, maar dan met een kat)) op mijn werk zitten. als ik hem vervolgens negeer, gaat hij weer krijsen en zet ie zijn nagels in mijn arm...
zo komt er van werken dus al helemaal niks en ik til hem op, zet hem neer en ga verder.
dertig seconden (ongeveer) later zit hij (helaas) alweer bovenop waarikookmeebezigwas en hij kijkt met zo'n triomfantelijke jekrijgtmehiermetgeenmogelijkheidweg-blik.ik breng hem naar beneden en hoop dat hij daar blijft.
dit gaat zo'n halfuur goed, tot er iemand iets op de gang moet doen en hij weer naar boven spurt.
helaas, helaas, al weer een poging mislukt.
de enige manier om mijn huiswerk (=msn) te kunnen doen is wachten tot hij slaapt.
gelukkig duurt dat gemiddeld maar een kwartier.
als hij dan eindelijk slaapt, moet ik gaan eten.
na het eten kom ik boven, er geen reking mee houdend dat hij nogsteeds aan het slapen is, en doe (redelijk luidruchtig (schrijf je dat zo?)) de deur open en loop naar binnen.
hij wordt wakker en het gehele verhaal begint opnieuw.

en ja, nu vragen jullie je natuurlijk (of misschien ook wel niet) af wie die misterieuze stalker wel niet (dom, eerst wel, dan niet. klopt vast niks van, nou ja.... ) is. ik zal een foto geven

ZIE HIER, MIJN PERSOONLIJKE STALKER (AFBLIJVEN DUS)
hier ligt meneer op de net schone tas. foeifoeifoei...

dit is dirk, mijn kat.... (mocht je het nog niet doorhebben.....)

tja, meer is er niet gebeurd

Viszlát, Marjolein

post scriptum, het is waar, kalender begint in het latijn met een k. er stonden in totaal zes woorden in het woordenboek die met een k begonnen.
maandag 22 november 2010

allerlei vage sh*t, die nergens op slaat, je hoeft dit dus ook niet te lezen, want zoals al eerder vermeld, dit zal nergens op slaan. blablabladiebla

oke, dit is eerst even een woord vooraf, papa, mama, willen jullie alsjeblieft ophouden met het lezen van mijn blog? ik zou dat erg waarderen. ik kan zo namelijk niks echt privé's (het is een blog en staat op internet, dus in principe kan iedereen het lezen, maar niemand wil het lezen, dus.......) schrijven.
stel jullie lezen het wel en hebben vragen, opmerkingen of iets anders om te melden, ga je gang, ik reageer toch niet.

dan nu, als je een heel stuk naar onderen zakt, lees dan daar mijn post. (dat is omdat mijn ouders (die dit als het goed is (het is helaas vaak niet goed) niet lezen omdat ze mijn verzoek respecteren en inwillegen. (schrijf je dat zo???) niet per ongeluk cruciale (ik denk dat je dat zo schrijft...) dingen lezen.....)

















oke, daar gaan we dan, het komt er op neer dat ik JALOERS ben op vera. en dan niet zomaar JALOERS, maar echt gewoon

JALOERS JALOERS JALOERS JALOERS JALOERS

oke, voor wie het niet snapt, we zijn allebei verliefd op een onbereikbare jongen bij ons op school. alleen is het zo dat die van haar (als het goed is) na 1 jaar van school af gaat. helaas, helaas, helaas, die van mij is van dezelfde leeftijds categorie (rotwoord) en ik zal hem nog blijven zien tot ik van school afga... blegh, blegh, blegh. ik noem hem over het algemeen w en zijn echte naam bij de reacties gebruiken is zinloos, want ik verwijder zo toch meteen weer..... (please, gebruik zijn naam niet, dan moet ik zoveel moeite doen omhet er weer af te krijgen.....)
en dan nog iets, vera, ik snap niet wat je afgelopen zomer bedoelde met: je moet nooit verkering nemen, je krijgt alleen maar slijmerige smsjes. niet aan beginnen.
ik weet niet of je het weet, maar ik zou een moord doen voor een slijmerig smsje van w...




zo, nu we dat gehad hebben, op naar het volgende onderwerp; deze blog.....
en dan vooral de reacties. PLEASE, REAGEER..... sorry (ik ben de opvolger van de sorrypiet volgens irievlieriefloepsiekind) dat moest even. iris heeft zojuist (ik geloof zo'n tien minuten geleden) een reactie geplaatst bij mijn onzinnige blogpost over ingwings (danke schön iris.) en toen had ik een nieuw recoord reacties. namelijk 5...
ik weet het, het klinkt misschien ondankbaar, maar het is (naar mijn menig (= opinie)) zo weinig.... laura heeft er 25 op dit moment. het is gewoon niet eerlijk. en ja, ik ben momenteel (rotwoord, ik gebruik het (net als mogelijk) veel te vaak)  ik een JALOERSE bui. let hier vooral niet op, het gaat wel weer over.




en dan zijn  we nu aangekomen bij mijn laatste onderwerp van deze nu nog 12 minuten middag, volgens mijn laptop (als je er van uit gaat dat het om zes uur avond is). en het gaat over.....
werk..
oke, ik weet het, het klinkt teleurstellend, maar het is toch erg belangrijk. ik heb namelijk een erg, enorm, reusachtig belangrijke vraag......

WAT WORD IK LATER VOLGENS JULLIE???

elk antwoord is toegestaan, behalve:

a) kleuterlerares (al weet ik wel een goede manier om ze stil te krijgen, je draait ze gewoon de nek om. geen HOND die d'r naar kraait zou meneer Vredeveld(t, moet daar nog een t achter???) zeggen....)

b) bakker

c) elk mogelijk beroep waarbij ik moet schoonmaken.


dat was het eigenlijk wel, nog een (eigenlijk twee, maar ik doe net alsof ik nog niet weet dat er zo nog een tweede ding komt ^^) ding, ik ben momenteel verslaafd aan nagellak. nee, serieus, ik lak mijn nagels bijna elke dag.... foeifoeifoei.

en dan nu ding twee, IK HAAT KATTENKOTS!!!!!!!!


Viszlát, Marjolein.

post scriptum, wikipedia heeft inderdaad mijn pagina over de ingwing verwijderd.... blegh..
dinsdag 2 november 2010

geit schaap ding

zoals jullie misschien wel weten (is trouwens niet interessant), heb ik een blaasontsteking. ik moet van die vage wit gelige pilletjes innemen en de verpakking leek bij het avond eten een beetje op een schaap...
ik heb hier even een foto van gemaakt.....


oke, misschien heb ik wel een beetje te veel fantasie, maar dit is toch echt een schaap. iedereen met een beetje fantasie ziet dat toch..... voor iedereen die dat niet ziet, hieronder een afbeelding om het duidelijker te maken....


nu zie je het toch duidelijker...... ik snap nu trouwens wel waarom ik nooit iets doe met paint, het ziet er gewoon niet uit....

meer heb ik eigenlijk niet te melden, het kan nogal rustig worden op deze blog (dat was het al, maar nog rustiger ( is dat mogelijk dan? ja, dat is mogelijk ja....)) want ik heb nogal wat toetsen deze week, namelijk: vier proefwerken (wiskunde (bleh), nederlands, duits en natuurkunde (inhalen)), drie s.o.'s (module (vaag rekenen... (heb ik al gehad, maar daar gaat het niet om), bio en ak topo (er klopt niks van die kaart)) en een minitoetsje grieks (ik heb elke week een minitoetsje, maar daar gaat het niet om)

zoals je kan zien heb ik het erg druk.

hoe dan ook,

Viszlát, Marjolein.
donderdag 28 oktober 2010

omg, ik zit bij richard op zolder achter een computer met een veel te vierkant beeldscherm.

even van te voren, ik doe niet aan hoofdletters (kapitalen) en af en toe ook niet aan punten en komma's en dat soort sh*t.

ik zit momenteel bij richard (en iris, maar het is (nog) het huis van richard) op zolder te bloggen (en chatten met vera) op (voor) een computer met een veel te vierkant beeldscherm.

ik zal bij het begin beginnen (goh....)...........

iris zou om twee uur, ik herhaal twee uur, bij mij zijn.
om 21 na 1 stond zij echter al op de stoep.  (we zijn nu met een balletje in een gat aan het gooien, helaas kunnen we geen van allen echt mikken en ik heb net bijna een tv gemold^^) ik moest nog even lunchen (en eigenlijk ook cello spelen en mijn kamer opruimen) en toen zijn we vertrokken. (ondertussen waren ze (ik niet) ook al met kleine oranje balletjes aan het gooien en ik heb een grote bal (van kurk) afgepakt, zodat ik weer rustig verder kon schrijven. richard gaat nu chips eten omdat hij zo moet schaatsen en nog niks gegeten had. iris begeleidt hem daarbij. we hebben het nu over bruidsjurken en de huwelijksreis (ze deden net een spelletje met vliegtuigen. (nu lezen ze mijn engelse blog over zeepaardjes, maar dan vertaald) ze zijn losers)
hoe dan ook, wij fietsen rond twee uur naar richard (die ik verder gewoon r noem) en we vertrouwden op mijn intuïtie. we waren redelijk dichtbij (zo'n tweehonderd meter van zijn huis), maar het stortregende en toen hebben we een of andere vage vent aangeklampt, of hij ook wist waar de verkleumde vlinders wonen. daar woont richard namelijk.
dat wist hij wel, kregen we een hele vage beschrijving, maar we hebben het gevonden hoor.....
(r geeft iris nu een rondleiding door zijn huis^^)
hoe dan ook, we gingen een eindje fietsen en we waren flauw aan het doen (en ik was de hele tij d vage bewegingen aan het maken om iris duidelijk te maken dat zij actie moest ondernemen) door op kraaien te schieten, maar ze vlogen telkens weg. wij fietsten verder (nadat ik het stokje van richard had afgepakt en hij in lachen was uitgebarsten) en r zei: hier vliegeren we meestal. tja, dat was niet zo heel erg slim van hem. ik fiets alvast vooruit en iris legt het hem (geduldig) uit. (r wordt nu overreden. gelukkig was hij toch al dood (in een spelletje)) wij fietsen verder en ik verstop me achter een bosje. r pakt mijn fiets en zegt: fiets dan weg.... ik fiets idd weg en r houdt het niet vol. (r ging net op de grond liggen.... gelukkig zei iris dat dat echt niet kon...)
uiteindelijk fietsen ze samen weg en fietste ik er langzaam achteraan. als ik uiteindelijk ook de straat in rij staan ze daar met z'n tweeën te wachten. ik keer meteen om en denk: ach, ik rijd wel even om. als ik ze weer zie, staan ze op de brug.ze zijn al weg als ik eindelijk bovenop de brug ben en staan bij het huis van r. als ik daar aankom is r al naar achteren gereden en zijn fiets aan het wegzetten. ik zeg tegen iris: en.... (hoopvol). zegt zij: er is niks gebeurt, we wilden op jou wachten. ten eerste, dan ga ik over m'n nek. (als ik dat moet zien) en ten tweede, er was verder niemand bij, dus wie zegt dat er nog niets gebeurd is??? ik zit nu dus op zij zolder te typen en zij spelen tafelvoetbal.

ik kan je dit vertellen, probeer nooit te bloggenover iris en richard als ze er zelf bijstaan en je de muis uit handen rukken (letterlijk).

ik zou nog veel meer kunnen schrijven, maar vera wordt ongeduldig en ik begin kramp in m'n poten te krijgen, dus ik stop toch maar.

Viszlát, Marjolein