ik begin met het laatste, sorry voor die laatste zeurpost. ik was (goh) gewoon heel depri. maar nu gaat alles weer goed heur...

dan nu de fancy fair. ik had (zoals sommige van jullie al wel weten) een weddenschap verloren en daarom moest ik een jurk aan met hakken. ik ben niet echt een jurkirig type, maar goed. (simone had trouwens ook verloren...) ik dus die jurk aan (+ de hakken) en op naar school. gelukkig mocht ik met de auto (al hoef ik maar 1 minuut 32 te fietsen) omdat we donderdag (de dag voor de fancy fair, die dus op vrijdag (woensdag) was.) cakejes en koekjes gebakken hadden. hoe dan ook, de fancy fair was erg leuk en een leraar (eigenlijk ex-leraar, maar we willen hem terug (want pijper kan niet uitleggen)) heeft gewonnen dat hij een dag met ons mag meelopen. hij is redelijk stevig (af en toe krijgt hij zijn knoopjes niet eens meer dicht...) en daarom willen we graag dat hij meeloopt op een dag waarop wij gym hebben.
zo, dat was wel genoeg over de fancy fair.

en dan nu, het zwemmen. na de fancy fair (ik word dat woord nu echt een beetje zat) gingen we met acht kinderen (inclusief moi) zwemmen in de smelt (een zwembad (goh)). wij waren daar ongeveer anderhalf uur (wij = de meisjes, want de jongens waren weer eens te laat (het zal ook eens niet zo zijn...)) en we zaten in zo'n vaag bubbelbadding, komt onze lerares latijn, mevrouw baas (je weet wel, de heks uit de droom van deze link...), met drie van haar vier kinderen binnenlopen. we schokken ons dood. zij loopt op ons af en begint "een gesprek".
zij: hoi. jullie ook hier?
wij: ja
zij: met z'n allen? (bedoeld ze de hele klas mee.)
wij: nee, alleen wij...
zij: ja, ik dacht zo van het is vakantie...
ik: ja, dat dachten wij ook.
toen moest ze lachen en ging ze dom doen. (naar het buitenbad, het was ijskoud...)
even later gingen wij ook naar buiten (ook al was het er vééééél te koud) en we hadden net geconstateerd dat mevrouw baas daar ook moest zijn (ze was nergens anders) toen simone zei: misschien dat daarbuiten nog wel iets lekkers is. waarop ik weer zeg: simone, we hebben net geconstateerd dat mevrouw baas daar buiten moet zijn en nu denk jij dat daar buiten iets lekkers is... en op dat moment zwom (je raad het al) mevrouw baas langs... ik duik meteen onder en zwem onder water naar buiten. ik had even zoiets van: als ze dat gehoord heeft ga ik mezelf verzuipen. en nee, ik ben inderdaad niet verzopen, want anders kon ik dit niet meer typen...
even later, toen simone (ja, alweer simone) en ik bedacht hadden dat we ons niet zouden laten afschrikken door mevrouw baas, gingen we het grote bad ik waar zij ook was. wij stonden (zo dachten wij) wel veilig en begonnen over jongens te praten. (zucht, w...) maar we staan op de hoek bij een muurtje (zie afbeelding voor meer duidelijkheid)  en ze zwom vlak langs ons. simone gilt en we duiken onder. zij had het allang in de gaten en zwemt rustig verder terwijl ze ons aan blijft kijken. wij komen hoestend (p.p.a. ^^) weer boven en ze kijkt ons nog steeds aan. dan roept vera ons (daar kwamen we ook achter omdat mevrouw baas het zei...) en gaan we het water uit. vera noemde ons losers en zei hééééééél sarcastisch dat we echt niet opvielen...

dan nu even een foto voor de duidelijkheid...
wij zijn de rode stip en de blauwe lijn is hoe zij zwom...
toen, rond vijf uur, zo meen ik mij de herinneren, ging ze eindelijk naar huis. maar... (tromgeroffel) ik moest naar de w.c. en yasmine was zo aardig om even op mij te wachten. alles ging goed, totdat yasmine in de spiegel keek en ontdekte dat ze een piepklein puistje had, waar haar haar overheen viel. ze begint meteen te zeuren over hoe goor dat wel niet is (het is even van belang dat jullie weten dat de w.c.'s vlakbij de douches zijn. sterker nog, als je naar de w.c. moet, loop je langs de douches...) en wij lopen terug naar het zwembad terwijl ik yasmine ervan probeer te overuigen dat die puist echt wel mee valt... waar ik geen rekening mee heb gehouden is dat mevrouw baas (+ kinderen, maar die doen er niet toe) onder de douche staat. ik zeg dan ook iets te hard, Yasmine, het is maar een puist, laat hem gewoon...
stel dat mevrouw baas het gehoord heeft (lijkt me niet erg onwaarschijnlijk), dan sorry yasmine, ik deed het niet expres...
dat was het zwemgebeuren, nog even dit:
IK HEB NIKS TEGEN MEVROUW BAAS EN ZE IS ERG AARDIG HOOR. IK HOEF HAAR ALLEEN NIET TEGEN TE KOMEN IN HET ZWEMBAD, DAT IS ALLES.
dat was het.

en als laatste, WE HEBBEN VAKANTIE!!! en ik heb gisteren (zaterdag) het prékerstdiner gegeten. wij zijn namelijk altijd bij mijn opa en oma met kerst, vandaar dat we een prékerstdiner hebben met vrienden van ons...

gaan jullie nog iets interessants doen in de vakantie???

Marjolein

Gisteren zijn we (zoals sommige van jullie hoogstwaarschijnlijk wel weten) wezen zwemmen. (We = Vera, iris, anne, marloes en ik.) Wat voor mensen je wel niet tegen komt in het zwembad....

Een groepje jongens in mankini's (al wisten we toen nog niet wat ze waren). dit zijn mannelijkebikini's en ze lijken enorm op bretels. Je kunt hieronder zo een plaatje zien. Wij zaten ondertussen in het bubbelbad en tja, toen liepen ze weer langs. Gingen ze wat te drinken halen. Vera en Anne meteen: "Marjolein, ga eens vragen wat ze nu eigenlijk aanhebben....." Ik  had zoiets van oke, maar daar wil ik dan wel iets voor terug..... Na wat overleg en geschreeuw over eten besloten ze dat ik een ijsje zou krijgen. Ik denk niet dat ze serieus geloofden dat ik het zou gaan vragen, maar ja......... Ik loop daar dus op af (en ik heb een hekel aan aanhalingstekens, dus die typ ik niet meer...) en zeg:

Ik: Hoi.
Hij: Hoi.
Ik: We hebben het erover gehad en we zijn eruit dat dat wat je aanhebt geen bretels zijn.
Hij: Heel scherp van je.
Ik: Goed hè.....
Ik: Maar wat is het dan wel??
Hij: Een mankini.
Ik: Een wat???
Hij: Een mankini, dat is een mannelijke bikini.
Hij: Maar denk je dat we dat gewoon dragen of voor een speciale gelegenheid??? (Als het een speciale gelegenheid was, dan was het vast omdat ze net uit de kast gekomen waren..... Het zag er niet uit.)
Ik: Dat hoef ik niet te weten hoor.
Ik: Ik kreeg namelijk een ijsje als ik dit aan jullie zou vragen en dat heb ik nu gedaan.
Ik: Ik heb alle informatie die ik nodig heb.
Ik: Bedankt.
Hij: Doei
Ik: Doei.

En zo verdiende ik mijn eerste ijsje.

Vera en Anne (En ik weet eigenlijk niet of Marloes hem ook leuk vond, dus ik houd het wel op Vera en Anne...) hadden hiervoor al een "leuke jongen" gespot. Hij was leuk, totdat ze hem naar buiten zagen gaan. Wat bleek nu, hij rookt. Drie maal raden wie ze nu weer nodig hadden... Precies, moi. Toen hij weer binnen was en bij de kruidenbaden ging staan, moest ik aan hem gaan vragen waarom hij rookt. Hiervoor zou ik nog een ijsje krijgen...

Ik (Ik tik op zijn schouder (Ja anne en vera, ik heb hem wel aangeraakt, hij had zo'n zacht huidje.... Sorry, ik zal jullie verder niet meer jaloers maken)): Pardon meneer...
Hij: Ja.
Ik: Ik krijg een ijsje als ik aan u vraag waarom u rookt.
Hij: Wat zei je?
Ik: Mag ik weten waarom u rookt?
Ik: Als ik dit zou vragen kreeg ik namelijk een ijsje.
Hij: Waarom ik rook..... (Hij was niet erg snel van begrip.)
Ik: Ja.
Hij: Ik weet niet......
Hij: Omdat ik er ooit mee begonnen ben...
Zijn vriend: Om dat je het lekker vindt.
Hij: Ja, omdat ik het lekker vind.
Ik: Oke, bedankt.

Toen moest ik eigenlijk ook nog tegen hem gaan zeggen dat roken niet sexy is, maar hij zat met zijn vriendin in bad, dus dat leek mij niet zo'n goed idee.
Toen we eindelijk klaar waren (we gingen namelijk weg nadat ik het rookverhaal gesteld had) kreeg ik m'n eerste ijsje. Een klein bakje hertog roomijs. Het was heerlijk, bedankt...

Eigenlijk wilde ik ook nog mijn serieuze gesprek met iris opschrijven, maar mijn vader leest dit ook, dus dat doe ik maar niet...

Viszlát, Marjolein