ik loop heel rustig door de stad. kom ik daar in een keer geitenjongen tegen. hij kijkt op van zijn i-phone (of hoe je dat dan ook maar schrijft) en ziet me staan. ik zeg: "hey <stophierzijnechtenaam>". hij kijkt me aan en lacht heel schattig terwijl hij me begroet.
na een tijdje hebben we een heel gesprek over muziek en hoe slecht lady gaga is enzo. hij blijft gewoon nog steeds bij zijn je-moet-je-cello-roze-verven-standpunt waarop ik hem nog een keer probeer duidelijk te maken dat roze echt de afschuwelijkste kleur ooit is. daarna gaan we het maar over mijn haar en de zachtheid ervan hebben. (OKÉ MENSEN, NU EVEN SERIEUS. MIJN HAAR IS (NET ALS MIJN NEK) DUS NIET ZACHT, BEGREPEN...) ik vind het niet zacht, dus hij weer voelen en hij vindt van wel. ik geef hem mijn vernietigende blik zodat hij in elkaar krimpt van angst. snel lach ik weer, want hem zien lijden doet mij ook pijn. op dat moment pleurt de boodschappentas uit elkaar en valt alles op de grond. ik buk me om het op te rapen en hij helpt me ook gewoon nog het is gewoon zo awesome! en gewoon van AAAAAAAAAAHHHHHHHHHHH. snapje? en zucht geitenjongen. hmmm... is hij niet gewoon de nomheidhemzelve? tja anne, ik kan er niks aan doen, maar hij is en blijft nommerder dan John.
hoe dan ook, ik ben ook niet helemaal dom en tijdens het boodschappenopruimmoment raak ik zijn hand "perongeluk" aan. hij kijkt me recht in de ogen en zegt:"KUNNEN JULLIE OOK KLOKKIJKEN?"
tja, dat was een boze meneer pijper die mijn mooie dagdroom verstoorde. alleen maar omdat de gehele klas niet op zat te letten. of in elk geval het grootste gedeelte. alleen martijn en mini wel. maar die tellen even niet. dat was dus twintig minuten nablijven voor ons. want ik was zo geweldig om op zijn klokkijkvraag te antwoorden:"Ja, nog tien minuten.". dat werden er dus dertig, aldus meneer Pijper.
daarna wel met groot deel van "the gang" alsnog naar de stad uitgerukt. geen geitenjongen, wel die lelijkerd van een OSD die ons volgens mij gewoon stalkt en heel erg aso is. het was leuk. ik kreeg van die marjoleinheefteenhoedenhoofd-achtige opmerkingen naar mijn hoedenhoofd geslingerd. maar het was als compliment bedoeld. en ik had een halve rookworst op een broodje van de HEMA, mijn beste vriend. hmmm, VLEEEEEEEEES.

met vriendelijke groeten, Marloes Tijmlaan. (anagram van Marjolein Talsma, oftewel mijn naam)

oke, dit is mijn negentiende bericht en ik dacht... ach, laat ik maar eens wat over mezelf gaan vertellen.
de meeste mensen doen dat bij:
a) hun eerste blogpost
b) ergens rond de tweede/derde blogpost
c) alleen in dat korte stukje naast alle vage berichtjes die nergens op slaan (technisch gezien hebben ze geen megelijkheid om te slaan, berichten leven niet (denk en hoop ik))
d) nooit

en dan is er ook nog een optie e) bij het negentiende bericht.

en ja, ik hoor bij de kleine groep e-mensen.

laat ik dan nu inderdaad maar wat over mezelf gaan vertellen

uiterlijk:

-bruin haar
-grijsgroene ogen
-tien vingers
-tien tenen
ongeveer 1.zoveel en zeventig meter lang
-momenteel verslaafd aan nagellak (de verslaving hoort niet bij mijn uiterlijk, de nagellak wel)
-meestal oorbellen in
-dat was het eigenlijk wel.

wat vinden anderen van mijn uiterlijk:
-mooie ogen (volgens charel, kom ik later in dit bericht nog wel op terug)
-platte buik (ik citeer Laura...: "jemig marjolein, wat heb jij een platte buik. hoe krijg je dat voor elkaar. wat voor sport doe jij?")
-mooie wimpers (Anne)
-piano vingers (Simone)
-dunne kuiten
-smalle voeten (de onderste twee allebei door de vrouw van de schoenwinkel)

over de ogen, ik deed een staarwedstrijd met charel en ik zei zo van: jemig, wat is dit saai zeg. en zij zo van: ja inderdaad, je hebt trouwens mooie ogen als je er naar kijkt.
oke, ze is dus echt gestoord...

en wat mij wimpers betreft, we hadden in de tweede frans (in de eerste en derde ook, daar niet van) en anne kijkt naar mijn wimpers en zegt: marjolein, wat heb je mooie wimpers.
met dank aan deze opmerking had ik de rest van het lesuur twee kinderen (anne en vera) aan mijn wimpers hangen (niet letterlijk).
en nee, dat viel de lerares inderdaad niet op... het was een vaag mens, ik mocht haar wel. ik zei namelijk voor de grap: mag ik bonuspunten? en zij zo van: ja hoor, kom maar hier.

en dan nog de piano vingers.... simone vond dat ze worstenvingers had (ik ga daar verder niet op in...) en ik zei zo van: en wat voor vingers heb ik dan? zij: piano vingers. ik weet niet wat piano vingers zij, ik weet niet het je het schrijft, maar ik weet wel dat ik ze niet heb. ik heb gewoon cello vingers...

wat vind ik goed van mijn uiterlijk:
-ik ben het wel eens met mijn ogen (ik ben de enige uit de familie die geen blauwe ogen heeft.)
-mijn buik ziet er ook wel goed uit.

wat haat ik;
-mijn neus, hij is te dik
-mijn bovenbenen. ook te dik. en niet zoals iris denkt, alleen als ik zit, maar gewoon altijd.

oke, dat was wel weer genoeg gezeur voor vandaag. ik ben van plan om een erg lange post te gaan schrijven, dus pas maar op.

yasmine (of yasmini/mini gaga zoals wij haar noemen) blogt nu ook. en ze heeft in nog niet eens een week mij al ingehaald met haar hoeveelheid blogposts. ik begrijp dat ik het nooit voor elkaar kan krijgen dat ik er meer houd. dus ik ga me storten op de langste blogpost. dan heb ik in ieder geval 1 record.

en ja, ik maak inderdaad (rotwoord, ik gebruik het veel te vaak) overal een wedstrijdje van.

nog even een paar dingen over mij (ik spring van de hak op de tak, ik weet het (waar komt die uitdrukking in vredes naam vandaan?)):
-ik speel cello
-ik haat gieks
-ik houd van latijn
-er zijn mensen die beweren dat ik kan toneelspelen. ik snap die mensen niet.
-god (sorry beste gelovige mensen, ik probeer me zoveel mogelijk in te houden), er is niks interessants over mij te vertellen.

oke, dan nu over op een wel interessant onderwerp. vind ik tenminste...

DDLD.

wat, marjolein, waar heb je het nu weer over dan? DDLD, wat is dat in vredesnaam?
-dikke domme loser deur
-dame die lederhozen deponeerde
-nee, allemaal fout, het staan voor Dennis De Lekkere Duitser.

omg, marjolein, hoe kom je aan hem en hoe ziet hij er uit??? klik en gij zult zien...

ik hem hem via omegle ontmoet, hieronder het gehele gesprek:

even van te voren, ik doe niet aan hoofdletters (kapitalen) en af en toe ook niet aan punten en komma's en dat soort sh*t.

ik zit momenteel bij richard (en iris, maar het is (nog) het huis van richard) op zolder te bloggen (en chatten met vera) op (voor) een computer met een veel te vierkant beeldscherm.

ik zal bij het begin beginnen (goh....)...........

iris zou om twee uur, ik herhaal twee uur, bij mij zijn.
om 21 na 1 stond zij echter al op de stoep.  (we zijn nu met een balletje in een gat aan het gooien, helaas kunnen we geen van allen echt mikken en ik heb net bijna een tv gemold^^) ik moest nog even lunchen (en eigenlijk ook cello spelen en mijn kamer opruimen) en toen zijn we vertrokken. (ondertussen waren ze (ik niet) ook al met kleine oranje balletjes aan het gooien en ik heb een grote bal (van kurk) afgepakt, zodat ik weer rustig verder kon schrijven. richard gaat nu chips eten omdat hij zo moet schaatsen en nog niks gegeten had. iris begeleidt hem daarbij. we hebben het nu over bruidsjurken en de huwelijksreis (ze deden net een spelletje met vliegtuigen. (nu lezen ze mijn engelse blog over zeepaardjes, maar dan vertaald) ze zijn losers)
hoe dan ook, wij fietsen rond twee uur naar richard (die ik verder gewoon r noem) en we vertrouwden op mijn intuïtie. we waren redelijk dichtbij (zo'n tweehonderd meter van zijn huis), maar het stortregende en toen hebben we een of andere vage vent aangeklampt, of hij ook wist waar de verkleumde vlinders wonen. daar woont richard namelijk.
dat wist hij wel, kregen we een hele vage beschrijving, maar we hebben het gevonden hoor.....
(r geeft iris nu een rondleiding door zijn huis^^)
hoe dan ook, we gingen een eindje fietsen en we waren flauw aan het doen (en ik was de hele tij d vage bewegingen aan het maken om iris duidelijk te maken dat zij actie moest ondernemen) door op kraaien te schieten, maar ze vlogen telkens weg. wij fietsten verder (nadat ik het stokje van richard had afgepakt en hij in lachen was uitgebarsten) en r zei: hier vliegeren we meestal. tja, dat was niet zo heel erg slim van hem. ik fiets alvast vooruit en iris legt het hem (geduldig) uit. (r wordt nu overreden. gelukkig was hij toch al dood (in een spelletje)) wij fietsen verder en ik verstop me achter een bosje. r pakt mijn fiets en zegt: fiets dan weg.... ik fiets idd weg en r houdt het niet vol. (r ging net op de grond liggen.... gelukkig zei iris dat dat echt niet kon...)
uiteindelijk fietsen ze samen weg en fietste ik er langzaam achteraan. als ik uiteindelijk ook de straat in rij staan ze daar met z'n tweeën te wachten. ik keer meteen om en denk: ach, ik rijd wel even om. als ik ze weer zie, staan ze op de brug.ze zijn al weg als ik eindelijk bovenop de brug ben en staan bij het huis van r. als ik daar aankom is r al naar achteren gereden en zijn fiets aan het wegzetten. ik zeg tegen iris: en.... (hoopvol). zegt zij: er is niks gebeurt, we wilden op jou wachten. ten eerste, dan ga ik over m'n nek. (als ik dat moet zien) en ten tweede, er was verder niemand bij, dus wie zegt dat er nog niets gebeurd is??? ik zit nu dus op zij zolder te typen en zij spelen tafelvoetbal.

ik kan je dit vertellen, probeer nooit te bloggenover iris en richard als ze er zelf bijstaan en je de muis uit handen rukken (letterlijk).

ik zou nog veel meer kunnen schrijven, maar vera wordt ongeduldig en ik begin kramp in m'n poten te krijgen, dus ik stop toch maar.

Viszlát, Marjolein