Jajajajaja, ik weet het. Ik zou niet meer bloggen en iets aan mijn rampzalige cijfers doen. Het probleem is alleen, ik kan het gewoon niet. Bloggen werkt als een soort drugs op mij. Het ontspant, geeft een goed gevoel en later heb je er meer van nodig en voel je je rot (omdat je je huiswerk niet hebt gedaan en de leraar controleert het...).
Over drugs gesproken, morgen heb ik maar drie uur les. Daarna heb ik voorlichting over 'Drugs, drank en homoseksualiteit.' (ik typte eerst homoseksualigeit). Beetje rare combinatie, dacht ik zo. (Het kan bij nader inzien ook het "de school is te vies en daarom moeten alle leerlingen een project over schoonheid en milieuvervuiling en andere shit doen"-project zijn. Dat zie ik morgen wel.)
Over homoseksualigeit gesproken. Er is zo'n gast bij Grieks (een tiranendoder) en hij heet Aristogeiton.
Dat dacht ik dus ook. Geitenjongen is aristocratisch. En ik moest het voorlezen. Dat was tamelijk hilarisch. Vooral als je je bedenkt dat ik net stiekem een pepermuntje had genomen en mijn mond dus vol had.

Maar daar gaat deze post niet over, zoals je al in de titel hebt kunnen lezen. Het gaat over *tromgeroffel*...


ZEEGSE

Want ja, Zeegse bestaat echt. Het is niet slechts een plaats uit sprookjes, het bestaat. En het ligt in Drente.
Nee, serieus, het is hier onder ons. (niet letterlijk onder, beste mensen die net opstonden om te kijken of ze Zeegse misschien geplet hadden)
Wat is Zeegse? Zeegse is een gehucht. Serieus, Flikkie/Iris/eenwillekeurigescheldnaam woont hier. Als je vraagt hoeveel inwoners er zijn, zegt ze 340. Dat komt omdat je de vraag niet goed stelt. Je moet zeggen: "Hoeveel LEVENDE inwoners heeft Zeegse?". Het zijn er acht (is niet waar. Hoeveel inwoners onder de 70 heeft Zeegse? Dat zullen er wel acht zijn). Maar (volgens Iris) 340 inwoners zijn er te weinig om het een dorp te noemen. Vandaar dat we het ook wel "zwart gat" of "gehucht" noemen.

Maar zeegse heeft wel een bos. Het vliegerbos. Oh, en het pedobos. Het is verdeeld.
In het vliegergedeelte kom je af en toe een vliegeraar tegen met een hond die een haas blijkt te zijn en dan toch een Ierse setter is. Snap je het nog? De vliegeraar vliegert graag midden op de heide die daar veel te vinden is.
In het pedobos verstopt Iris haar busje met snoepjesss en sexy kindjesss van een jaar of 4, tussen de bomen en de bushbush. Maar het pedobos en het vliegerbos mogen elkaar niet zo, daarom hangen in het pedobos deze bordjes:
Ja, dat was het dan wel weer. Er is nog veel meer over Zeegse te vertellen, maar dat doe ik misschien later wel. Nu ben ik moe en moet ik gaan slapen.

En wat het bloggen betreft, ik ga waarschijnlijk gewoon af en toe wel wat posten, maar niet veel. Ik probeer om het niet te doen.

Post scriptum, vinden jullie ook dat de Backspace-toets net verkeerd zit. Hij had iets dichterbij gemogen, want ik druk telkens het =-teken in, heel irritant. (Ja, Marieke, irritant ja en niet eritand)

even van te voren, ik doe niet aan hoofdletters (kapitalen) en af en toe ook niet aan punten en komma's en dat soort sh*t.

ik zit momenteel bij richard (en iris, maar het is (nog) het huis van richard) op zolder te bloggen (en chatten met vera) op (voor) een computer met een veel te vierkant beeldscherm.

ik zal bij het begin beginnen (goh....)...........

iris zou om twee uur, ik herhaal twee uur, bij mij zijn.
om 21 na 1 stond zij echter al op de stoep.  (we zijn nu met een balletje in een gat aan het gooien, helaas kunnen we geen van allen echt mikken en ik heb net bijna een tv gemold^^) ik moest nog even lunchen (en eigenlijk ook cello spelen en mijn kamer opruimen) en toen zijn we vertrokken. (ondertussen waren ze (ik niet) ook al met kleine oranje balletjes aan het gooien en ik heb een grote bal (van kurk) afgepakt, zodat ik weer rustig verder kon schrijven. richard gaat nu chips eten omdat hij zo moet schaatsen en nog niks gegeten had. iris begeleidt hem daarbij. we hebben het nu over bruidsjurken en de huwelijksreis (ze deden net een spelletje met vliegtuigen. (nu lezen ze mijn engelse blog over zeepaardjes, maar dan vertaald) ze zijn losers)
hoe dan ook, wij fietsen rond twee uur naar richard (die ik verder gewoon r noem) en we vertrouwden op mijn intuïtie. we waren redelijk dichtbij (zo'n tweehonderd meter van zijn huis), maar het stortregende en toen hebben we een of andere vage vent aangeklampt, of hij ook wist waar de verkleumde vlinders wonen. daar woont richard namelijk.
dat wist hij wel, kregen we een hele vage beschrijving, maar we hebben het gevonden hoor.....
(r geeft iris nu een rondleiding door zijn huis^^)
hoe dan ook, we gingen een eindje fietsen en we waren flauw aan het doen (en ik was de hele tij d vage bewegingen aan het maken om iris duidelijk te maken dat zij actie moest ondernemen) door op kraaien te schieten, maar ze vlogen telkens weg. wij fietsten verder (nadat ik het stokje van richard had afgepakt en hij in lachen was uitgebarsten) en r zei: hier vliegeren we meestal. tja, dat was niet zo heel erg slim van hem. ik fiets alvast vooruit en iris legt het hem (geduldig) uit. (r wordt nu overreden. gelukkig was hij toch al dood (in een spelletje)) wij fietsen verder en ik verstop me achter een bosje. r pakt mijn fiets en zegt: fiets dan weg.... ik fiets idd weg en r houdt het niet vol. (r ging net op de grond liggen.... gelukkig zei iris dat dat echt niet kon...)
uiteindelijk fietsen ze samen weg en fietste ik er langzaam achteraan. als ik uiteindelijk ook de straat in rij staan ze daar met z'n tweeën te wachten. ik keer meteen om en denk: ach, ik rijd wel even om. als ik ze weer zie, staan ze op de brug.ze zijn al weg als ik eindelijk bovenop de brug ben en staan bij het huis van r. als ik daar aankom is r al naar achteren gereden en zijn fiets aan het wegzetten. ik zeg tegen iris: en.... (hoopvol). zegt zij: er is niks gebeurt, we wilden op jou wachten. ten eerste, dan ga ik over m'n nek. (als ik dat moet zien) en ten tweede, er was verder niemand bij, dus wie zegt dat er nog niets gebeurd is??? ik zit nu dus op zij zolder te typen en zij spelen tafelvoetbal.

ik kan je dit vertellen, probeer nooit te bloggenover iris en richard als ze er zelf bijstaan en je de muis uit handen rukken (letterlijk).

ik zou nog veel meer kunnen schrijven, maar vera wordt ongeduldig en ik begin kramp in m'n poten te krijgen, dus ik stop toch maar.

Viszlát, Marjolein