Volgers
Blog Archive
About Me
- Marjolein
- Behind you
- Vijftien jaar en zeer zeker niet normaal. Houdt van bijnamen en moeilijke woorden. Leert graag fobieën uit haar hoofd.
Labels
afspraken
(1)
analyse
(1)
angst
(1)
animatiepoppetje
(1)
argh
(1)
arrogant
(1)
artcadia
(1)
astaat
(1)
Athena
(1)
baas als heks
(1)
Balazuc
(1)
ballet
(1)
bang
(1)
beroepen
(1)
betoog
(1)
biologie
(2)
bitches
(1)
blablabla
(1)
blij
(1)
Bob and Carol
(1)
boccherini
(1)
cadeautjes
(1)
CADSZ
(1)
catilina
(1)
cello
(2)
chocolade
(1)
chromosomen
(1)
computers met veel te vierkante beeldschermen
(1)
concert
(1)
dagdroom
(1)
DDLD
(1)
de enige
(1)
de tandloze glimlach van mijn leven
(1)
deathly hallows
(1)
denken
(1)
depri
(1)
dirk
(1)
Dit is een link
(1)
dood
(1)
doorvertellen
(1)
Dot
(1)
droom
(1)
dropje
(1)
een paar dingen o.a. over W...
(1)
ehm
(2)
eiffeltoren
(1)
einde
(1)
Emo's
(1)
enz
(10)
etc
(7)
even tussendoor
(1)
familie
(1)
fancy fair
(1)
feiten
(2)
filosofie
(1)
fobieën
(1)
foei
(1)
foto's
(2)
Frankrijk
(1)
gang
(1)
gedachten
(1)
geert wilders
(1)
geheim
(1)
geit
(1)
geitenjongen
(8)
geitenjongendag
(1)
gesprek
(2)
god ik heb echt niks te melden
(1)
goh
(1)
goodbye
(1)
google
(1)
grammaticafouten
(1)
grieks
(2)
groningen
(1)
gymnasium
(1)
Hallo
(1)
handschoenen
(1)
handvaardigheid
(1)
help
(1)
Hera
(1)
here comes the sun
(1)
heremietkreeft
(1)
Hippie
(1)
huis
(1)
huiswerk
(3)
huurboekjes
(1)
i-pod
(1)
ijsjes
(1)
ik
(1)
ik ben waardeloos
(1)
ingwing
(1)
interpuntie
(2)
iris
(2)
japanners
(1)
jarig
(2)
jongens
(1)
kaas
(2)
kameel
(1)
kamers
(1)
kattenkots
(1)
kcv
(1)
kernen van rode bloedcellen die ze niet hebben
(1)
kots en andere niet leuke mannendingen
(1)
krantenbericht
(1)
latijn
(2)
layout
(1)
lees dit niet
(2)
lees dit niet.
(1)
lerarenfobie
(1)
leren
(1)
liefde
(2)
lijstje
(2)
luisteren
(1)
maakt niet uit
(1)
maar dan nu ook echt
(1)
mail
(1)
mankini's
(1)
meneer hofman
(1)
menuet
(1)
Mètis
(1)
mevrouw baas
(2)
mieren
(1)
moeder
(1)
moi
(1)
muziek
(2)
nagellak
(2)
nederlands
(1)
nieuw jaar
(1)
niks
(1)
Normaal
(1)
onlogisch
(1)
onvoldoendes
(1)
onzin
(7)
onzinnigheid
(1)
opsomming
(1)
OSD
(1)
overig
(1)
pageviews
(1)
parijs
(3)
pedobos
(1)
pijper
(1)
pizza
(1)
please pap en mam
(1)
politiek
(1)
Poseidon
(1)
prekerstdiner
(1)
project
(1)
protestblog
(1)
psychologie
(1)
PTVA
(1)
reacties
(1)
recensie
(1)
retorische vragen
(1)
richard
(2)
Riezenbosch
(1)
rijtjes
(1)
rokende leuke jongens
(1)
rottige wikipedia
(1)
saai
(3)
sarcasme
(1)
schaap
(1)
scharenhouderslabeltjesdoosjestegoedbonnetjes
(1)
schattig
(2)
scheikunde
(1)
school
(2)
scouting for girls
(1)
SDOA
(1)
seal
(1)
sinterklaas
(2)
six days of awesome
(2)
sjaal
(1)
sorry
(1)
stad
(1)
stalker
(1)
stoppen
(4)
stoute blogger
(1)
strepenboekje
(1)
strijk sextet
(1)
Stylish Blogger Award
(1)
taalfouten
(2)
taalgebruik
(1)
Tabulamor
(1)
technasium
(2)
teksten vertalen
(1)
terug
(1)
test
(1)
tip
(1)
tja
(1)
toetsen
(1)
tralalalala
(1)
vaag
(1)
vaag hoofdding
(1)
vader
(1)
vage blaasontsteking pilletjes
(1)
vage kinderen in de stad
(1)
vakantie
(2)
van Dulmen
(1)
verbetering
(2)
verhalen
(3)
verjaardag
(1)
verwaarlozing
(1)
vliegeren
(2)
vliegerijsje
(1)
voldoende op grieks
(2)
vraagteken
(1)
vreemdgaande moeder
(1)
w
(2)
waardevolle lessen
(1)
was in haar
(1)
wat doe ik fout
(1)
wat te doen?
(1)
wedstrijd
(1)
weglopen
(1)
wikipedia
(1)
willekeurig
(1)
winkelen
(1)
winterjas
(1)
wiskunde
(3)
woorden
(1)
wratten met haren
(1)
youtube
(1)
Zeegse
(1)
Zeus
(1)
zomerhuisje in de provence
(1)
zweeds
(1)
zwemmen
(2)
Mogelijk gemaakt door Blogger.
Posts tonen met het label muziek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label muziek. Alle posts tonen
woensdag 20 april 2011
ohyra
Ja, ohyra ja. Een willekeurig woord uit mijn woordenboek Zweeds. Het betekend ongedierte. Maar dat doet er niet toe, ik moest gewoon een begin hebben. Zoals jullie heel misschien wel gemerkt hebben, mijn layout is weer veranderd. Zal nog wel wat vaker gebeuren, ik ben nog niet tevreden.
En dat was alweer een door mij verbroken record. Nu ben ik ook de beste "slechte inleiding"schrijver en degene met de meest onafgeronde verhalen. Ik zal hieronder een nooit beëindigd verhaal plaatsen. Kopieer en plak het gerust, als je denkt dat je er iets mee kunt. Of als je het wil uitprinten omdat je je erg depressief voelt en je een enorme kick krijgt van slecht geschreven verhalen en ramptoerisme. (Als je het serieus gaat lezen, ben je een echte originele, professionele ramptoerist. Sterkte)
Heb je het gelezen? Dan spijt me het vreselijk dat ik jullie dit heb aangedaan. (Hé, kijk, net had ik het over je en nu over jullie. Ik weet ook niet waarom ik daar zomaar switch... Doet er niet toe.)
Zo, nu we al deze onzin gehad hebben, kunnen we verder met de orde van de dag. Muziek.
(If I'm any closer-Seal)
LUISTER DIT! NU!
Ja, dit was een flutbericht. Maar, maarmaarmaarmaar, ik heb inspiratie dus er komt iets beters. Ooit...
En dat was alweer een door mij verbroken record. Nu ben ik ook de beste "slechte inleiding"schrijver en degene met de meest onafgeronde verhalen. Ik zal hieronder een nooit beëindigd verhaal plaatsen. Kopieer en plak het gerust, als je denkt dat je er iets mee kunt. Of als je het wil uitprinten omdat je je erg depressief voelt en je een enorme kick krijgt van slecht geschreven verhalen en ramptoerisme. (Als je het serieus gaat lezen, ben je een echte originele, professionele ramptoerist. Sterkte)
Langzaam open ik mijn ogen. De wereld gaat van zwart, naar wat wazige vlekken naar heldere kleuren die duidelijk zichtbaar zijn in het prille zonlicht dat door een kier van mijn gordijn glipt. Er was vandaag iets bijzonders aan de hand. Ik wist het zeker. Hoewel alles normaal leek, was het toch stil. Er was geen vogel aan het fluiten en de hond van de buren was ook al stil. Rustig rek ik me uit, wachtend op een teken van leven. Iemand anders die ook denkt: “Hé, het is wel erg stil.”, maar er gebeurt niks. Als ik me omdraai om op de wekker te kijken, zie ik dat het half zeven is. Tijd om op te staan dus. Desondanks blijf ik liggen, hard nadenkend over wat er vandaag aan de hand is. Te bang om naar beneden te gaan en te ontdekken dat ik alleen achtergebleven ben op deze planeet. Ik vraag me af wat ik zou doen als dat inderdaad het geval bleek te zijn, ik, helemaal alleen. Zonder vrienden en familie, zonder die ene persoon die mijn leven het leven waard maakt. Maar ook zonder de vogels, die mijn reis naar school begeleiden met een vrolijk wijsje. En zonder honden om uit te laten en zo wat bij te verdienen. Al is het natuurlijk wel zo dat ik alles gewoon zonder toestemming zou kunnen pakken. Nu ik daar toch over nadenk, hoe moet ik aan eten komen? Aan alle dingen die gisteren nog zo vanzelfsprekend leken? Waar moet ik nu mijn drinkwater vandaan halen. Er is niemand meer overgebleven om het voor mij te zuiveren. En stel ik word ziek, waar is de dokter dan?
De vloer kraakt onder mijn voeten als ik me dan toch eindelijk uit bed waag. Voetje voor voetje schuifel ik naar mijn kast. Ik trek hem open en tot mijn verbazing lijkt alles in orde. Mijn kleren hangen nog net als gisteravond, keurig gesorteerd op seizoen en kleur. Mijn lievelings shirt hangt vooraan en ik strijk er met mijn hand een klein kreukeltje uit. De stof voelt zacht en aangenaam aan onder mijn vingers en ik besluit om me aan te gaan kleden. De witte broek die ik vorig jaar gekocht heb op een markt in Frankrijk staat er erg goed onder en ik vind dat als ik dan alleen ben, ik er tenminste wel goed uitzie. Ik borstel mijn haar en probeer om het op te steken. Na drie pogingen geef ik het op, de blonde lokken krullen, opgelucht dat ze niet rond de spelden gedraaid worden, in mijn nek.
Als ik in mijn sokkenla opzoek ben naar een paar witte enkelsokjes maat 39, kom ik een envelop tegen. Het is een oude, bruine envelop met een postzegel uit het jaar 1986. Op de voorkant staat met sierlijke letters mijn naam, Rozemarijn, en ik strijk met mijn vingers over de letters. De afzender is allang niet meer te lezen. De inkt is helemaal doorgelopen en het lijkt met opzet gedaan te zijn. In de linker onderhoek zijn wat bloemetjes getekend. Het is net alsof iemand zich verveelde en er maar wat op ging zitten krabbelen.
Aan de ene kant wil ik dolgraag weten wat erin zit, maar iets houdt me tegen. Een soort onzichtbare kracht, genaamd angst. Iets in mij zegt me dat als ik deze envelop open, ik misschien wel meer te weten kom dan me lief is. Daar sta ik dan, vijf minuten lang, aarzelend over het openmaken van één enkele envelop. Dat zoiets kleins zoveel moeite met zich mee zou brengen. Nog twijfelend over de brief, besluit ik eerst wat te eten. Als ik tenminste wat kan vinden, want wat wel zeker is, is dat dit niet normaal is. Ik weet dan dus ook niet wat ik kan verwachten…
Langzaam loop ik de trap af, me al niet meer verbazend over het feit dat de spin die al maanden in het hoekje zat, weg is. Ik was bang voor dat beest, maar nu mis ik hem.
Zou iedereen dood zijn? Of verdwenen? Maar als ze verdwenen zijn, zijn ze dan nog ergens, of zijn ze weg, net als voor je geboorte, je bestaat helemaal niet. Niks geen ziel die naar de hemel gaat, of een ziel die eerst nog even rond blijft hangen. Gewoon, je bent er en dan niet meer. Heel simpel.
Ik pak de deurklink van de deur naar de woonkamer vast. Ergens hoop ik dat ik vandaag jarig blijk te zijn en dat dit gewoon één grote surpriseparty is. Dat men dit al weken aan het plannen is en dat ik me voor niks zorgen maak. Helaas. Als ik de deur open is er niemand die opgewonden “SUPRISE” roept en vervolgens hard ik mijn oor toetert. Er is geen kat die zich bang verscholen heeft onder de bank in een poging het lawaai te ontwijken. Ik ben alleen met de stilte op me heen.Heb je het gelezen? Dan spijt me het vreselijk dat ik jullie dit heb aangedaan. (Hé, kijk, net had ik het over je en nu over jullie. Ik weet ook niet waarom ik daar zomaar switch... Doet er niet toe.)
Zo, nu we al deze onzin gehad hebben, kunnen we verder met de orde van de dag. Muziek.
(If I'm any closer-Seal)
LUISTER DIT! NU!
Ja, dit was een flutbericht. Maar, maarmaarmaarmaar, ik heb inspiratie dus er komt iets beters. Ooit...
zaterdag 29 januari 2011
concert (en vooral de mensjes die daar speelden)
aloha, guten tag, bonjour, hoi, hello, szia en salve beste mensjes (of hele slimme apen, aldus zo'n gast van omegle...),
ich bin gestern abend nach einem concert gewesen und es war sehr toll. tot zover het duits.
ik ben dus gisteren naar een concert geweest en het was erg leuk (dat stond hierboven ook al, maar goed).
er waren zes mensjes (het was tenslotte ook een strijksextet). 2 violisten, 2 altviolisten en 2 cellisten.
ik ga ze even allemaal bij langs...
violiste 1: leuke blauwe jurk, speelde goed, maar, maarmaarmaar... doe even een iets minder strakkere jurk aan, want er komt wat vet uit de bovenkant van je jurk. ja, zo ongeveer daar. daar bij je oksel en je rug. en had ik al vermeld dat je meer onderkinnen dan meneer van Cruchten hebt als je die viool zo strak onder je kin klemt...
violiste 2: speelde ook wel goed, haar jurk was ook wel redelijk. beige, maar leuk. maar lieve schat (flutzooi, ik ga yasmini napraten...) ga niet je schouderkinsteunding midden in een stuk goed zetten. het zeg er nog al raar uit. even dat je het weet. en het zou ook helpen als je je bloemen mee neemt, i.p.v. ze daar zo zielig te laten liggen...
altvioliste 1: je speelde best wel goed. maar: doe a.u.b. geen kleren meer aan waarvan je meteen denkt: oeh, zouden die knopen de druk wel aankunnen. en die schoenen van je, die konden echt niet. wat waren het? een soort van cowboylaarsjes, maar dan rood met blauw en veel te hoge hakken? en nu ik toch bezig ben, het lijkt mij logisch dat je beter speelt als je naar je muziek kijkt, in plaats van alleen maar naar anderen.
altvioliste 2: leuke jurk. maakt mij een beetje jaloers. en flutzooi, waarom kan ik niks gemeens en beledigends over jou zeggen? je speelde goed en tja. maar ik heb dan dus ook maar een vraagje, wat was die schaafplek op je elleboog? {ik typte eerst elleboor...}
cellist 1: sexy uitdrukking (en ja anne, hij had een baard ^^) en je speelde heel mooi. maar wat houd jij je stok beroerd vast zeg. ik zou het veel beter doen. (en ja, een van de weinige dingen die ik wel goed kan is die stok vasthouden...) en til die arm een beetje op. je houding was tamelijk rampzalig. maar het geluid was goed, dus ik vergeef het je.
cellist 2: je speelde best goed. maar wat ben jij lelijk zeg, niet normaal. stel je de lelijkste persoon op aarde voor en deze gast was minstens tien keer erger. en dan die houding. hij had z'n stok beter vast dan die andere, dat moet gezegd worden, maar sinds wanneer moeten je voeten in de eerste positie uitgedraaid (dus niet parallel) als je cello speelt? het zeg er erg belachelijk uit. en doe a.u.b. je mond dicht, want je had echt zo'n van cruchten pruillipje. paste je mooi bij violiste 1...
zoals je wel kon lezen, was het erg leuk. (en dat meen ik serieus, ik vond het echt leuk)
auf wiedersehen, Marjolein.
post scriptum, voor de duidelijkheid nog maar even een plaatje met daarop voeten in de eerste positie.
ich bin gestern abend nach einem concert gewesen und es war sehr toll. tot zover het duits.
ik ben dus gisteren naar een concert geweest en het was erg leuk (dat stond hierboven ook al, maar goed).
er waren zes mensjes (het was tenslotte ook een strijksextet). 2 violisten, 2 altviolisten en 2 cellisten.
ik ga ze even allemaal bij langs...
violiste 1: leuke blauwe jurk, speelde goed, maar, maarmaarmaar... doe even een iets minder strakkere jurk aan, want er komt wat vet uit de bovenkant van je jurk. ja, zo ongeveer daar. daar bij je oksel en je rug. en had ik al vermeld dat je meer onderkinnen dan meneer van Cruchten hebt als je die viool zo strak onder je kin klemt...
violiste 2: speelde ook wel goed, haar jurk was ook wel redelijk. beige, maar leuk. maar lieve schat (flutzooi, ik ga yasmini napraten...) ga niet je schouderkinsteunding midden in een stuk goed zetten. het zeg er nog al raar uit. even dat je het weet. en het zou ook helpen als je je bloemen mee neemt, i.p.v. ze daar zo zielig te laten liggen...
altvioliste 1: je speelde best wel goed. maar: doe a.u.b. geen kleren meer aan waarvan je meteen denkt: oeh, zouden die knopen de druk wel aankunnen. en die schoenen van je, die konden echt niet. wat waren het? een soort van cowboylaarsjes, maar dan rood met blauw en veel te hoge hakken? en nu ik toch bezig ben, het lijkt mij logisch dat je beter speelt als je naar je muziek kijkt, in plaats van alleen maar naar anderen.
altvioliste 2: leuke jurk. maakt mij een beetje jaloers. en flutzooi, waarom kan ik niks gemeens en beledigends over jou zeggen? je speelde goed en tja. maar ik heb dan dus ook maar een vraagje, wat was die schaafplek op je elleboog? {ik typte eerst elleboor...}
cellist 1: sexy uitdrukking (en ja anne, hij had een baard ^^) en je speelde heel mooi. maar wat houd jij je stok beroerd vast zeg. ik zou het veel beter doen. (en ja, een van de weinige dingen die ik wel goed kan is die stok vasthouden...) en til die arm een beetje op. je houding was tamelijk rampzalig. maar het geluid was goed, dus ik vergeef het je.
cellist 2: je speelde best goed. maar wat ben jij lelijk zeg, niet normaal. stel je de lelijkste persoon op aarde voor en deze gast was minstens tien keer erger. en dan die houding. hij had z'n stok beter vast dan die andere, dat moet gezegd worden, maar sinds wanneer moeten je voeten in de eerste positie uitgedraaid (dus niet parallel) als je cello speelt? het zeg er erg belachelijk uit. en doe a.u.b. je mond dicht, want je had echt zo'n van cruchten pruillipje. paste je mooi bij violiste 1...
zoals je wel kon lezen, was het erg leuk. (en dat meen ik serieus, ik vond het echt leuk)
auf wiedersehen, Marjolein.
post scriptum, voor de duidelijkheid nog maar even een plaatje met daarop voeten in de eerste positie.
zoals de voeten van de man...
Abonneren op:
Posts (Atom)
