Ik zit op de laptop van mijn moeder en ik kom ze nu weer tegen...

Het zijn dus waarschijnlijk ook geen zinnen. Gewoon woorden. Niet erg zinnig, maar ach. Het is dat of Latijn...

Klaproos, yoghurt, boterham. Scharenhouderslabeltjesdoosjestegoedbonnetjes. Nof. Pantoffeldiertje, nagellakremover. Infraroodwekker, map, pepertjes, lijntjesschrift. Spiegelbeeld, potloodhoudertje, labello.
Basis, schoenveter, dropveter, hippiejurk. Argon, myeline, dendriet. Balpen, GEIT, twaalf.
Nietmachine, Trojaans paard, dromenvanger.
Speldenkussen, feestmust, broodbak, zakdoekje. Bonnetjesbewaarmapje. Wereldbolpuzeltje. Meter.
Merel. Puntenslijper, theedoek, rekeningafschrift.

Ja, zo gaat mijn hoofd tijdens de les dus ook. Snap je mijn cijfers nu?

Klaproos, we leven weer. Maar dan anders. Jippie.

Het is zo oneerlijk. Iedereen krijgt het gewoon voor elkaar om iets met een jongen te krijgen. Iedereen. Zelfs Grietje (ze heet Manon, vraag me niet waarom we haar grietje noemen...). En Grietje is zo'n meisje van: "Jongens, wat zijn dat? Ze zijn zo niet interessant, ik besteed liever tijd aan dolfijnen en irritant zijn dan aan jongens. Ik heb ook totaal geen behoefte aan een vriendje.". Althans, dat was ze tot voorkort. Nu heeft dat kind gewoon al twee weken een vriendje. Oh, je moet trouwens niet denken dat ze er ook maar iets voor gedaan heeft, ze zag hem niet eens staan totdat hij haar vroeg. Het is zo oneerlijk.
En neem dan dat mens in de pizzeria (PIZZAAAAAAAH) gisteren. Ze was daar met een niet al te onaantrekkelijke man en had een pasta besteld. Ze zette haar ellebogen of tafel, greep haar bord vast en kon haar vork niet vasthouden als een normaal, beschaafd mens, nee, ze hield hem letterlijk in haar handen geklemd door middel van een vuist. Met die vork nam ze enorme happen, en smakken dat ze deed. Echt niet normaal. En af en toe liet ze ook zo'n enorme boer en het was gewoon niet om aan te zien/horen. En die lach, ik denk serieus dat zelfs een nijlpaard daar jaloers op zou zijn. (ja, vanaf nu lachen nijlpaarden heel hard en paardachtig)
Ik weet hoe ik mijn vork moet vasthouden, ik smak niet en eet keurig met mijn bestek (alleen toen niet, want ik ga geen pizza met bestek eten. Ik bedoel maar, hallo, pizzapunten eet je met je handen!). Ik denk elke avond braaf de tafel met messen rechts en vorken links. Ik laat geen boeren in het openbaar. Ik ben degene die wel zeker iets aan een relatie wil doen (ik ben ook degene met een roostersamenvatting in mijn tas. (roostersamenvatting = een routebeschrijving van waar ik allemaal langs moet om hem zo vaak mogelijk tegen te komen)). Ik ben goed opgevoed en volgens sommige mensen af en toe behoorlijk droog (wat betreft mijn humor. Niet van, Marjolein, je gaat nooit onder de douche en je hebt watervrees, dus je bent heel droog omdat je niet nat bent. Want ik heb geen watervrees en ik ben dol op zwemmen.).
Oké, ik geef het toe, ik kan soms brutaal zijn. Of arrogant. En ik kan hele gemene opmerkingen maken. Maar dat doe ik meestal niet. (de opmerkingen dan, de brutaalheid blijft).
En toch ben ik degene die alleen overblijft en werd dat meisje van net na het eten vol op de bek gepakt door de niet al te onaantrekkelijke jongeman die naast haar zat.
WAAROM? WAT DOE IK FOUT?

Nu heb ik honger, veel plezier met de zomertijd en alvast een prettige verjaardag. (Ik weet niet wanneer jullie jarig zijn, maar dat doet er niet toe.)

Sorry, dit was alweer een rampzalige post, ik moet er echt wat aan gaan doen.

~Marjolein~ (Leuk golvend streepje)

~Oh, Charel, mocht je dit lezen, van harte gefeliciteerd met je verjaardag.

Wat zoal te doen dit weekend?

-Latijn coniunctivus uittypen.
-De coniunctivus en de indicativus uitprinten.
-Met mijn vader naar een of ander vaag ding waarbij ik niet op de uitleg heb gelet.
-Onze microscoop zoeken en schimmels gaan kweken.
-Wiskunde maken.
-Harry Potter kijken?
-Latijn heel goed leren!
-Bloggen?
-Proberen eindelijk een goed verhaal te schrijven.
-Rekening houden met de zomertijd.
-Het leuke jurkje van de H&M bestellen.
-Nagels lakken.
-Een leuke foto zoeken omdat ik (eindelijk) kleedgeld krijg op een jongerenrekening van de ING en dan mag ik zelf een foto voor op een pasje kiezen.
-Bob mailen.
-Mijn aantekeningen van Latijn NETJES in mijn nieuwe schrift overschrijven.
-Cello spelen. (Sorry lief cello'tje, ik verwaarloos je)
-Mijn opa en oma uitzwaaien.
-MIJN KAMER OPRUIMEN.
-Oefenen voor 23 mei (hippie-dag) door als een hippie door het huis te huppelen?
-Recensie over I am number four schrijven!
-Lenig worden als voorbereiding op gym.
-Strenge afspraken met mezelf maken en die in een schriftje zetten.

Ja, ik heb het druk. Verwacht niet teveel. Dag. Ik heb honger. MAAR IK HEB WEL WEER MIJN WOORDJES VAN LATIJN TERUG GEVONDEN!!! Dat komt neer op, ik kan weer leren. Jippie. Ik ben naar Scouting for Girls geweest. Komt mogelijk ook nog een post over.
Sorry voor het verwaarlozen, Marjolein.

Zeg jongelui, zal ik ook een verhalenblog beginnen? Want ik schrijf verhalen. Het nadeel is alleen dat ik eraan begin en dan vervolgens er maar weer mee ophou omdat ze nergens op slaan. Maar misschien is het wel zo dat door een aparte verhalenblog ik geïnspireerd raak om ze af te maken...

Nog even een voorbeeld van een onbeëindigd verhaal: (Waarschuwing vooraf, het slaat dus nergens op. En het is niet af...)

Ja, ik bleek op mijn oom, tante, neefje en nichtje na ook nog andere familie in Amerika te hebben. Één of andere neef van mijn moeder blijkt daar ook te wonen. De zus van mijn oma is namelijk toen ze jong was daar gaan wonen... Nou, ze plantte zich voort, en tada, daar was Bob. Toen Bob wat ouder was, ontmoette hij Carol en trouwde met haar. Ze kregen twee kinderen, Ali en Cor.
Nu mailt mijn moeder met die neef (zo'n 1 keer per jaar, maar toch) en hij schreef na aanleiding van een mailtje aan haar een mail aan mij. In het zelf bijelkaar geraapte Engels. Dat heeft hij geleerd door alleen te luisteren. Het zit vol fouten, maar is zowel schattig als erg knap.
Ik zal het even kopiëren et le plak doen. (Sorry Vera, ik gebruik ook even wat willekeurige Franse lidwoorden.)

"Groetjes Marjolein,

Mijn Nederlands brief zijn vreesilijk ik denkt, maar Ik hoopdt dat u kunt me en beetje help.

Jou moeder is een oude vrienden maar zij ist so niet geduldig,dat Ik hoopdt Ik kunt met julie schrijven.

Dit is horrible I know so maybe I will continue in english. I hope to meet you sometime and please write me back,whenever, a short note so you can help me.

Het is vrij laat so ik wil naar te bed gaan. Gtoetjes en velterusten, from your south african friend*.

Tot ziens


Bob"

* Zuid-Afrikaans slaat op het vorige mailtje van mijn moeder waarin ze gezegd had dat zijn Nederlands op dat van een Zuid-Afrikaan leek...

Dat is toch lief... Hoe dan ook, ik heb hem braaf beantwoord en wacht nu op een antwoord.

Sorry voor het niet genoeg posten en dat soort dingen. Ik weet dat ik dat elke keer zeg, maar ik krijg er momenteel gewoon niks zinnigers uit. En aangezien bepaalde losertjes (jawel Martijn e.d., het gaat alweer over jullie. Misschien worden jullie zo nog wel beroemd...) dit ook lezen, kan ik niet teveel kwijt over hoe Geitenjongen me vandaag aankeek enzo. Want dan weten ze direct wie het is. En ja, Martijn weet het ook al (uithoren heeft geen zin, hij zegt niks), maar laatst, lang, lang geleden, tijdens een opvanguur wist Stefan ook in een keer wie DDLD was... Dus vandaar dat ik daar niks over zeg.

Hoe dan ook, prettige dag verder.