About Me
- Marjolein
- Behind you
- Vijftien jaar en zeer zeker niet normaal. Houdt van bijnamen en moeilijke woorden. Leert graag fobieën uit haar hoofd.
zaterdag 30 april 2011
A pragmatic triangle overlaps the sod beside the packaged owner.
Het is ochtend. Ik ga zitten met de laptop op mijn schoot en ik neem me voor te gaan bloggen.
Waarover? Weet ik niet.
Titel? Geen flauw idee, die komt later wel.
Waarom blog ik dan als ik niet eens weet waarover? Nou, omdat ik jullie te veel verwaarloos en bovendien
HET IS VAKANTIE, DUS IK HE ALLE TIJD!
Alhoewel, alle tijd? Ik ben nog steeds van plan mijn aantekeningen van Latijn uit te typen, ik wil iets creatiefs doen en ik moet onze buren nog verslaan met "cubben". Er is een Zweeds (!) spel genaamd "cubb". Het is heel simpel, je hebt stokjes en daarmee moet je blokjes omgooien. Maar het is leuk.
Weet je wat trouwens ook leuk is? Een map terugvinden met daarin informatie en aantekeningen van twee jaar terug. Vooral als er ook kcv (Klassieke Culturele Vorming) aantekeningen + vragen inzitten waarbij je op de vraag : "Hoe zou een leraar die op een socratische wijze lesgeeft, lesgeven?", antwoord: "Hij leert je hoe je charmant uit een gifbeker kunt drinken.
Dat is leuk. Nu even iets minder leuks. Heeft er iemand onlangs nog iets van manon (http://www.floralsuit.blogspot.com/) vernomen? Haar laatste bericht is op 23 maart geplaatst en haar laatste reactie bij mij op 15 maart. Is er iets waarvan ik nog niet op de hoogte ben?
Weet je wat ook niet leuk is? Vera en Anne zijn allebei de hele vakantie weg. DE HELE VAKANTIE! Hoe moet ik het overleven als de helft van de gang weg is? Niet dus. Ik ga wel gezellig bij Charel hangen. Die gaat niet weg. (kan ook niet, ze heeft haar poot in het gips)
Heb ik iets zinnigs verteld? Nee.
Heb ik al een titel? Nee.
Ga ik die nu verzinnen? Ja.
Wat wordt het? *zoekt willekeurig woord op in woordenboek* A pragmatic triangle overlaps the sod beside the packaged owner. Met dank aan een zinnen generator.
Marjolein.
Sorry voor de onzinnigheid in deze post. Sorry. Trouwens, Gisteren was zo nom. Echt heerlijk. Ik kon de hele pauze kwijlen. Hij zat daar! NOOOOOMMMMM.
Waarover? Weet ik niet.
Titel? Geen flauw idee, die komt later wel.
Waarom blog ik dan als ik niet eens weet waarover? Nou, omdat ik jullie te veel verwaarloos en bovendien
HET IS VAKANTIE, DUS IK HE ALLE TIJD!
Alhoewel, alle tijd? Ik ben nog steeds van plan mijn aantekeningen van Latijn uit te typen, ik wil iets creatiefs doen en ik moet onze buren nog verslaan met "cubben". Er is een Zweeds (!) spel genaamd "cubb". Het is heel simpel, je hebt stokjes en daarmee moet je blokjes omgooien. Maar het is leuk.
Weet je wat trouwens ook leuk is? Een map terugvinden met daarin informatie en aantekeningen van twee jaar terug. Vooral als er ook kcv (Klassieke Culturele Vorming) aantekeningen + vragen inzitten waarbij je op de vraag : "Hoe zou een leraar die op een socratische wijze lesgeeft, lesgeven?", antwoord: "Hij leert je hoe je charmant uit een gifbeker kunt drinken.
Dat is leuk. Nu even iets minder leuks. Heeft er iemand onlangs nog iets van manon (http://www.floralsuit.blogspot.com/) vernomen? Haar laatste bericht is op 23 maart geplaatst en haar laatste reactie bij mij op 15 maart. Is er iets waarvan ik nog niet op de hoogte ben?
Weet je wat ook niet leuk is? Vera en Anne zijn allebei de hele vakantie weg. DE HELE VAKANTIE! Hoe moet ik het overleven als de helft van de gang weg is? Niet dus. Ik ga wel gezellig bij Charel hangen. Die gaat niet weg. (kan ook niet, ze heeft haar poot in het gips)
Heb ik iets zinnigs verteld? Nee.
Heb ik al een titel? Nee.
Ga ik die nu verzinnen? Ja.
Wat wordt het? *zoekt willekeurig woord op in woordenboek* A pragmatic triangle overlaps the sod beside the packaged owner. Met dank aan een zinnen generator.
Marjolein.
Sorry voor de onzinnigheid in deze post. Sorry. Trouwens, Gisteren was zo nom. Echt heerlijk. Ik kon de hele pauze kwijlen. Hij zat daar! NOOOOOMMMMM.
maandag 25 april 2011
Liefde...
Ik was al langer van plan om te schrijven over liefde. Nu had Vera ook een post over jongens, net als ik en toen dacht ik er weer aan. Dus zie hier,
(bron: http://www.amorine.blogspot.com/)
Wat dus neerkomt op, wees nooit, maar dan ook nooit jezelf.
Hiervan heb ik een praktijkvoorbeeld. M=meisje. J=jongen. (briljante afkortingen, vind je niet?)
J: "Ik vind dat koeien geweldige beesten zijn. Echt gewoon geniaal. Als ik later ga trouwen, dan met een koe."
Dan zegt M natuurlijk niet: "Tsss, geiten zijn veel leuker. Als er één beest is waar ik echt een hekel aan heb, dan is het wel de koe. Echt, koeien zijn zulke domme beesten. Ze zijn alleen maar nuttig om op te eten en hun ogen te ontleden. Meer niet", maar
"Oh J, je hebt alweer gelijk. Wat zou de wereld zonder je moeten. Ik ben dol op koeien. Laten we trouwen en een koeienstal bouwen. En daar komt natuurlijk geen enkele geit in. Je bent zo slim en attent. Ik kan me mijn leven niet voorstellen zonder jou. En je bent zo ontzettend knap. Echt niet normaal. Je bent gewoon woest aantrekkelijk!"
Wees dus niet jezelf, maar doe interessant. Zorg ervoor dat je weet waar de ander het over heeft. Lieg en bedrieg zoveel mogelijk. Dat maakt je interessant.
Nu we deze waardevolle les geleerd hebben, kunnen we verder naar het volgende onderdeel...
"Liefde"
Liefde, we kennen het allemaal. Het is allemaal één grote achtbaan met zo z'n ups en downs.
Rond een jaar of drie/vier, ben je als jongetje verliefd op je moeder. Of op je juf. Of op allebei tegelijk.
Althans, dat denk je. Je wilt met haar trouwen. Eigenlijk hebben (bijna) alle jongetjes van een jaar of drie/vier een Oidiphous complex.
Meisjes van diezelfde leeftijd daarentegen, hebben de grote droom om prinses te worden. Daarna komt die knappe prins van Assepoester of Doornroosje (ze zien er allemaal hetzelfde uit) of je mee te nemen op zijn edele witte ros. (Dat edele witte ros werd op die leeftijd bij een gebrek aan een fatsoenlijke woordenschat ook wel "paadje (zonder r)" genoemd) Ook zuster en moeder worden lijkt meisjes van deze leeftijd wel wat.
Dit is een typisch voorbeeld van "kleuterliefde". Je leert een nieuw woord en denkt meteen dat je dat hebt.
Deze liefde is dus niet echt. Je houdt alleen veel van je moeder/lerares/prins op het witte paard en als mensen elkaar aardig vinden, ga je trouwen. Deze opvatting over liefde zal snel veranderen.
Na de kleuterklas kom je in groep drie. Dat is de meest liefdeloze periode van je leven, maar tevens de periode waarop je (in elk geval op de basisschool) de meeste relaties hebt. Het is heel simpel.
Er zijn een aantal minimensjes genaamd "kinderen" die zeggen: "Jij hebt met die en die.", en dan is dat ook zo.
Ik kan je vertellen dat je over een tijdje
zou willen dat alles zo simpel was. "Jij hebt met die
en die.", en dan
is dat ook zo".
De rest van je basisschoolcarrière zul je denken dat je verliefd bent, maar eigenlijk heb je het grote kwaad genaamd liefde nog lang niet in de ogen gekeken. De meest populaire mensen uit de klas zullen met elkaar verkering krijgen en verder zul je qua liefde niet komen op de basisschool.
Nee, wat liefde betreft, moet je toch echt verder zoeken. Bijvoorbeeld op de middelbare school vanaf ongeveer de derde klas. De derde klas is een broeinest voor de liefde-bacterie.
Deze zeer gevaarlijke bacterie heeft zeer ernstige gevolgen. Zo heeft hij bijvoorbeeld invloed op je cijfers, eetgewoonten en de hoeveelheid uren die je slaapt. Ook piekeren en geestelijk afwezig zijn komt hierbij in zeer grote mate voor.
Er worden allerlei adviezen gegeven over hoe je het beste ervoor kunt zorgen dat een jongen op je valt. (niet letterlijk. Alhoewel, je hebt dan wel fysiek contact met hem. Dat is ook wat waard)
Over het algemeen wordt het je aangeraden zoveel mogelijk jezelf te zijn. Maar nu eens kijken wat een expert er over zegt. (Bij gebrek aan een expert zal ik jullie er wat over vertellen. Ik zit één keer in de twee week op het ICO (een gebouw) tussen celloles en dansles "huiswerk te maken". Dat komt dus neer op het bestuderen van mensen)
"Voel je je rillerig en koud. Of juist heel warm? Heb je af en toe spontaan buikpijn? Heb je moeite met het je concentreren tijdens de les? Slaap je te weinig? Gaan je eetgewoontes eraan?
Geen nood, dokter Marjolein weet raad.
Eigenlijk is het allemaal heel simpel, je bent verliefd. Althans, dat denk je. In feite is er gewoon een boze geest door je oor gekropen toen je (nog wel goed) sliep omdat je weigerde een slaapmuts op te zetten. Deze geest (over het algemeen is het een geest van een dwerguil, maar dat terzijde) drukt nu telkens op het "jedenktdatjeverliefdbent"-knopje in je hoofd, net boven de hypofyse.
Jawel, als liefde als ziekte erkend zou worden, zou hij waarschijnlijk als zeer erg gedefinieerd worden.
Preventie is het beste medicijn. Je kunt je het beste insmeren met knoflook, uien en wasberenzweet. Daarna raak je de komende 20 jaar geen water meer aan. Tanden poetsen is uiteraard ten strengste verboden. Zo voorkom je contact met mens en dier en plant en reducent. Niemand en niks wil nog iets met je te maken hebben, dus als je niemand ziet. Niemand kent en niemand spreekt, kun je ook niet verliefd worden.
Mocht deze hulp nu net iets te laat komen, dan ben je nog niet verloren hoor.
Om bij een jongen in de smaak te vallen kun je meerdere dingen doen.
optie 1) Je verzint een nepvriendje om hem jaloers mee te maken. Als hij dan wat in je ziet zeg je gewoon dat je vriendje je gedumpt heeft.
optie 2) Stel; je vindt een jongen leuk. Dan ga je hem complimenten geven, over wat dan ook. Dan schakel je je vrienden in. Die kunnen het hem vertellen maar je kunt het ook zíjn vrienden vertellen. Wat je eigenlijk echt moet doen is: SCHRIJF EEN BRIEFJE: "Ik vind je leuk wil je verkering met mij? A) Ja; B) Misschien; C) Nee" Dit is héél makkelijk, want je hoeft het alleen maar aan hem te geven en dan omcirkelt hij het antwoord EN DAN JE BEET!
(bron: http://www.amorine.blogspot.com/)
Wat dus neerkomt op, wees nooit, maar dan ook nooit jezelf.
Hiervan heb ik een praktijkvoorbeeld. M=meisje. J=jongen. (briljante afkortingen, vind je niet?)
J: "Ik vind dat koeien geweldige beesten zijn. Echt gewoon geniaal. Als ik later ga trouwen, dan met een koe."
Dan zegt M natuurlijk niet: "Tsss, geiten zijn veel leuker. Als er één beest is waar ik echt een hekel aan heb, dan is het wel de koe. Echt, koeien zijn zulke domme beesten. Ze zijn alleen maar nuttig om op te eten en hun ogen te ontleden. Meer niet", maar
"Oh J, je hebt alweer gelijk. Wat zou de wereld zonder je moeten. Ik ben dol op koeien. Laten we trouwen en een koeienstal bouwen. En daar komt natuurlijk geen enkele geit in. Je bent zo slim en attent. Ik kan me mijn leven niet voorstellen zonder jou. En je bent zo ontzettend knap. Echt niet normaal. Je bent gewoon woest aantrekkelijk!"
Wees dus niet jezelf, maar doe interessant. Zorg ervoor dat je weet waar de ander het over heeft. Lieg en bedrieg zoveel mogelijk. Dat maakt je interessant.
Voor andere medicijnen moet je officieel een recept hebben, maar ik zal het jullie geven. Dan kun je naar de apotheek en het ophalen.
-vlindergif. Drie maal daags in te nemen met een slokje water.
-Oogdruppels tegen de roze bril. Slechts éénmaal daags
-Knieproteses tegen de wankele knieën. Mee te nemen naar de operatie kamer als ze toch je hart eruit halen.
Dat was het dan weer.
En de moraal van dit verhaal was: Liefde? Niet aan beginnen!
(dit bericht is slechts gebaseerd op non-waarheden en er kunnen geen rechten aan ontleend worden. Dank u.)"
Nu we deze waardevolle les geleerd hebben, kunnen we verder naar het volgende onderdeel...
Bestudering van de invloed van liefde op de geestelijke toestand van jongeren.
Hier wordt nog onderzoek naar gedaan, nadere informatie volgt. (Bijvoorbeeld morgen, want nu ga ik slapen)
~Marjolein~
Aan dit gehele bericht kunnen geen rechten ontleend worden. Het is puur humoristisch geschreven en niet altijd naar waarheid. Mocht iemand dit beledegend opvatten, F*ck diegene dan omdat hij niet tegen een grapje kan. Bovendien staat er niks beledigends in...
zondag 24 april 2011
Tabulamor
Tabulamor is mijn nieuwe blog. Hierop zal ik heel veel (mislukte) afbeeldingen zetten. Gewoon omdat ik me verveel. (en ik kwam mijn fotocamera wieder tegen in mijn la. Net als mijn verrekijker trouwens...)
De naam is heel simpel. Denk er maar over na en als je weet waar het op slaat, hoor ik het wel. Of niet. Is niet echt heel erg nodig ofzo.
Marjolein.
Post scriptum, dit is al de derde keer dat ik vandaag blog...
De naam is heel simpel. Denk er maar over na en als je weet waar het op slaat, hoor ik het wel. Of niet. Is niet echt heel erg nodig ofzo.
Marjolein.
Post scriptum, dit is al de derde keer dat ik vandaag blog...
Sneu
Kijk dit, dit is toch echt heel sneu.
Ik bedoel, kijk naar al die fouten. Als je dan een zogenaamd "zielig" verhaal op youtube moet dumpen, schrijf het dan in elk geval goed.
De eerste zoveel "pagina's" gaat nog, maar dan, vanaf 1 minuut.
"Ze beloofte...", dat moet ze beloofde zijn.
"apparte" moet aparte zijn...
Het is jongen en geen "jonge" (dat doet hij/zij wel 2 keer fout)
Antwoordde is met dubbel d.
"Me" is nogsteeds geen bezittelijk voornaamwoord, sorry.
"Waarom verteld ze het door..." moet "Waarom vertelt ze het door..." zijn.
Er zit een n achter "vertrouwe". Vertrouwen dus.
En wat dacht je dan van "schelde"? De verleden tijd van schelden is scholden...
Ook kleedde is met dubbel d. (ontertussen zitten we op 2.03 minuten)
Er moet een n achter speelde. Het is namelijk speelden...
"Gezegt" is gezegd.
Als we dan toch bezig zijn, laten we meteen een n achter klappen zetten.
gegooit > gegooid.
Wouden > wilden. (wouden is het meervoud van woud. Oftewel bos...)
spuugte > spuugden.
bedreigt > bedreigd.
doorverteld > doorvertelt.
berijkt > bereikt.
besefte > Beseften
zyn > zijn.
denke > denken.
En dan zou ik nog een heel verhaal kunnen houden over interpunctie. De ; wordt bijvoorbeeld iets te vaak gebruikt. En er waren wat slecht lopende zinnen waar ze beter twee zinnen van hadden kunnen maken. En het kapitaalgebruik is ook niet optimaal. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het feit dat ze telkens spaties voor allerlei leestekens zetten.
Sterker nog, ik wil wedden dat als ik het nog een keer zou zien, mijn oog op nog veel meer fouten zou vallen.
Conclusie, als je dan zoiets op youtube wil zetten, herlees de grammaticaregels nog even als je weet dat je ze niet goed beheerst.
Dank u.
Ik bedoel, kijk naar al die fouten. Als je dan een zogenaamd "zielig" verhaal op youtube moet dumpen, schrijf het dan in elk geval goed.
De eerste zoveel "pagina's" gaat nog, maar dan, vanaf 1 minuut.
"Ze beloofte...", dat moet ze beloofde zijn.
"apparte" moet aparte zijn...
Het is jongen en geen "jonge" (dat doet hij/zij wel 2 keer fout)
Antwoordde is met dubbel d.
"Me" is nogsteeds geen bezittelijk voornaamwoord, sorry.
"Waarom verteld ze het door..." moet "Waarom vertelt ze het door..." zijn.
Er zit een n achter "vertrouwe". Vertrouwen dus.
En wat dacht je dan van "schelde"? De verleden tijd van schelden is scholden...
Ook kleedde is met dubbel d. (ontertussen zitten we op 2.03 minuten)
Er moet een n achter speelde. Het is namelijk speelden...
"Gezegt" is gezegd.
Als we dan toch bezig zijn, laten we meteen een n achter klappen zetten.
gegooit > gegooid.
Wouden > wilden. (wouden is het meervoud van woud. Oftewel bos...)
spuugte > spuugden.
bedreigt > bedreigd.
doorverteld > doorvertelt.
berijkt > bereikt.
besefte > Beseften
zyn > zijn.
denke > denken.
En dan zou ik nog een heel verhaal kunnen houden over interpunctie. De ; wordt bijvoorbeeld iets te vaak gebruikt. En er waren wat slecht lopende zinnen waar ze beter twee zinnen van hadden kunnen maken. En het kapitaalgebruik is ook niet optimaal. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het feit dat ze telkens spaties voor allerlei leestekens zetten.
Sterker nog, ik wil wedden dat als ik het nog een keer zou zien, mijn oog op nog veel meer fouten zou vallen.
Conclusie, als je dan zoiets op youtube wil zetten, herlees de grammaticaregels nog even als je weet dat je ze niet goed beheerst.
Dank u.
Normaal.
Waarom zegt iedereen, maar dan ook echt gewoon iedereen (of in elk geval bijna iedereen) tegen ons dat we "normaal moeten doen"? Wat hebben zij er voor last van als wij midden in de grote aula op de grond gaan zitten (de tafels en stoelen waren weggehaald) of als we op halve-hippie-dag met wierrook in het gras gaan zitten. Wie heeft er problemen mee als wij ons willen onderscheiden en niet net als de rest van de school met kuise-meisjesoorbellen, grote decolletés met inkijk, veel te korte en te strakke broekjes en een vetrol die over die broekjes heenhangt, rond willen lopen.
En wat is normaal eigenlijk? Geef mij eens de definitie van "normaal"? Ben je normaal als je je alleen maar zo gedraagt als anderen van je verwachten? Als je allemaal hetzelfde bent? Is dat normaal?
En wat nu als het totaal niet in je aard ligt om zo te zijn. Dan is het ook niet echt normaal om je zo te gedragen, toch.
Bovendien zou het erg saai zijn als iedereen maar gelijk was en binnen de lijntjes kleurde.
Heeft er ook maar iemand aan gedacht dat ik het misschien wel leuk vind om zo te zijn? Want ja, ik ben abnormaal, gek, gestoord, (obsessed,) brutaal en ronduit vaag. Maar dat is wel hoe ik het liefste ben. Zelfs mijn moeder begint nu te zeuren. Omdat ze geen goede foto's gemaakt heeft in Parijs en dan kijkt wat ik gemaakt heb.
En wat is normaal eigenlijk? Geef mij eens de definitie van "normaal"? Ben je normaal als je je alleen maar zo gedraagt als anderen van je verwachten? Als je allemaal hetzelfde bent? Is dat normaal?
En wat nu als het totaal niet in je aard ligt om zo te zijn. Dan is het ook niet echt normaal om je zo te gedragen, toch.
Bovendien zou het erg saai zijn als iedereen maar gelijk was en binnen de lijntjes kleurde.
Heeft er ook maar iemand aan gedacht dat ik het misschien wel leuk vind om zo te zijn? Want ja, ik ben abnormaal, gek, gestoord, (obsessed,) brutaal en ronduit vaag. Maar dat is wel hoe ik het liefste ben. Zelfs mijn moeder begint nu te zeuren. Omdat ze geen goede foto's gemaakt heeft in Parijs en dan kijkt wat ik gemaakt heb.
Kijk, dit soort foto's van de l'Arc de Trioph (of hoe je dat dan ook maar schrijft) wil mijn moeder graag.
Maar aangezien het mijn fototoestel is, was ik degene die de foto's maakte.
Dan krijg je dus zoiets. Uit mijn oogpunt de triomfboog:
Dat zat heel klein in een randje verborgen te wezen.
Leuk toch...
Maar nee, mevrouw de moeder van het abnormale kind was niet tevreden.
Nou, sorry mam, maar dit is mijn reis naar Parijs vanuit MIJN oogpunt met MIJN camera.
Had je je batterij maar moeten opladen.
Nu men heeft kunnen concluderen dat je mij toch niet kan veranderen, stop er dan ook mee, wil je...
Dank u zeer.
~Marjolein~
Post scriptum, sorry, dit moest er eventjes uit. Er komt iets beters, dat beloof ik. Alleen moet ik eerst mijn geschiedenisverslag afmaken, geschiedenis leren en een verslag voor natuurkunde schrijven. Maar dan komt er iets beters.
Oh, als je graag met kuise-meisjesoorbellen rondloopt, ga je gang. Ik vind het prima. Maar verwacht niet dat ik het ook ga doen...
woensdag 20 april 2011
ohyra
Ja, ohyra ja. Een willekeurig woord uit mijn woordenboek Zweeds. Het betekend ongedierte. Maar dat doet er niet toe, ik moest gewoon een begin hebben. Zoals jullie heel misschien wel gemerkt hebben, mijn layout is weer veranderd. Zal nog wel wat vaker gebeuren, ik ben nog niet tevreden.
En dat was alweer een door mij verbroken record. Nu ben ik ook de beste "slechte inleiding"schrijver en degene met de meest onafgeronde verhalen. Ik zal hieronder een nooit beëindigd verhaal plaatsen. Kopieer en plak het gerust, als je denkt dat je er iets mee kunt. Of als je het wil uitprinten omdat je je erg depressief voelt en je een enorme kick krijgt van slecht geschreven verhalen en ramptoerisme. (Als je het serieus gaat lezen, ben je een echte originele, professionele ramptoerist. Sterkte)
Heb je het gelezen? Dan spijt me het vreselijk dat ik jullie dit heb aangedaan. (Hé, kijk, net had ik het over je en nu over jullie. Ik weet ook niet waarom ik daar zomaar switch... Doet er niet toe.)
Zo, nu we al deze onzin gehad hebben, kunnen we verder met de orde van de dag. Muziek.
(If I'm any closer-Seal)
LUISTER DIT! NU!
Ja, dit was een flutbericht. Maar, maarmaarmaarmaar, ik heb inspiratie dus er komt iets beters. Ooit...
En dat was alweer een door mij verbroken record. Nu ben ik ook de beste "slechte inleiding"schrijver en degene met de meest onafgeronde verhalen. Ik zal hieronder een nooit beëindigd verhaal plaatsen. Kopieer en plak het gerust, als je denkt dat je er iets mee kunt. Of als je het wil uitprinten omdat je je erg depressief voelt en je een enorme kick krijgt van slecht geschreven verhalen en ramptoerisme. (Als je het serieus gaat lezen, ben je een echte originele, professionele ramptoerist. Sterkte)
Langzaam open ik mijn ogen. De wereld gaat van zwart, naar wat wazige vlekken naar heldere kleuren die duidelijk zichtbaar zijn in het prille zonlicht dat door een kier van mijn gordijn glipt. Er was vandaag iets bijzonders aan de hand. Ik wist het zeker. Hoewel alles normaal leek, was het toch stil. Er was geen vogel aan het fluiten en de hond van de buren was ook al stil. Rustig rek ik me uit, wachtend op een teken van leven. Iemand anders die ook denkt: “Hé, het is wel erg stil.”, maar er gebeurt niks. Als ik me omdraai om op de wekker te kijken, zie ik dat het half zeven is. Tijd om op te staan dus. Desondanks blijf ik liggen, hard nadenkend over wat er vandaag aan de hand is. Te bang om naar beneden te gaan en te ontdekken dat ik alleen achtergebleven ben op deze planeet. Ik vraag me af wat ik zou doen als dat inderdaad het geval bleek te zijn, ik, helemaal alleen. Zonder vrienden en familie, zonder die ene persoon die mijn leven het leven waard maakt. Maar ook zonder de vogels, die mijn reis naar school begeleiden met een vrolijk wijsje. En zonder honden om uit te laten en zo wat bij te verdienen. Al is het natuurlijk wel zo dat ik alles gewoon zonder toestemming zou kunnen pakken. Nu ik daar toch over nadenk, hoe moet ik aan eten komen? Aan alle dingen die gisteren nog zo vanzelfsprekend leken? Waar moet ik nu mijn drinkwater vandaan halen. Er is niemand meer overgebleven om het voor mij te zuiveren. En stel ik word ziek, waar is de dokter dan?
De vloer kraakt onder mijn voeten als ik me dan toch eindelijk uit bed waag. Voetje voor voetje schuifel ik naar mijn kast. Ik trek hem open en tot mijn verbazing lijkt alles in orde. Mijn kleren hangen nog net als gisteravond, keurig gesorteerd op seizoen en kleur. Mijn lievelings shirt hangt vooraan en ik strijk er met mijn hand een klein kreukeltje uit. De stof voelt zacht en aangenaam aan onder mijn vingers en ik besluit om me aan te gaan kleden. De witte broek die ik vorig jaar gekocht heb op een markt in Frankrijk staat er erg goed onder en ik vind dat als ik dan alleen ben, ik er tenminste wel goed uitzie. Ik borstel mijn haar en probeer om het op te steken. Na drie pogingen geef ik het op, de blonde lokken krullen, opgelucht dat ze niet rond de spelden gedraaid worden, in mijn nek.
Als ik in mijn sokkenla opzoek ben naar een paar witte enkelsokjes maat 39, kom ik een envelop tegen. Het is een oude, bruine envelop met een postzegel uit het jaar 1986. Op de voorkant staat met sierlijke letters mijn naam, Rozemarijn, en ik strijk met mijn vingers over de letters. De afzender is allang niet meer te lezen. De inkt is helemaal doorgelopen en het lijkt met opzet gedaan te zijn. In de linker onderhoek zijn wat bloemetjes getekend. Het is net alsof iemand zich verveelde en er maar wat op ging zitten krabbelen.
Aan de ene kant wil ik dolgraag weten wat erin zit, maar iets houdt me tegen. Een soort onzichtbare kracht, genaamd angst. Iets in mij zegt me dat als ik deze envelop open, ik misschien wel meer te weten kom dan me lief is. Daar sta ik dan, vijf minuten lang, aarzelend over het openmaken van één enkele envelop. Dat zoiets kleins zoveel moeite met zich mee zou brengen. Nog twijfelend over de brief, besluit ik eerst wat te eten. Als ik tenminste wat kan vinden, want wat wel zeker is, is dat dit niet normaal is. Ik weet dan dus ook niet wat ik kan verwachten…
Langzaam loop ik de trap af, me al niet meer verbazend over het feit dat de spin die al maanden in het hoekje zat, weg is. Ik was bang voor dat beest, maar nu mis ik hem.
Zou iedereen dood zijn? Of verdwenen? Maar als ze verdwenen zijn, zijn ze dan nog ergens, of zijn ze weg, net als voor je geboorte, je bestaat helemaal niet. Niks geen ziel die naar de hemel gaat, of een ziel die eerst nog even rond blijft hangen. Gewoon, je bent er en dan niet meer. Heel simpel.
Ik pak de deurklink van de deur naar de woonkamer vast. Ergens hoop ik dat ik vandaag jarig blijk te zijn en dat dit gewoon één grote surpriseparty is. Dat men dit al weken aan het plannen is en dat ik me voor niks zorgen maak. Helaas. Als ik de deur open is er niemand die opgewonden “SUPRISE” roept en vervolgens hard ik mijn oor toetert. Er is geen kat die zich bang verscholen heeft onder de bank in een poging het lawaai te ontwijken. Ik ben alleen met de stilte op me heen.Heb je het gelezen? Dan spijt me het vreselijk dat ik jullie dit heb aangedaan. (Hé, kijk, net had ik het over je en nu over jullie. Ik weet ook niet waarom ik daar zomaar switch... Doet er niet toe.)
Zo, nu we al deze onzin gehad hebben, kunnen we verder met de orde van de dag. Muziek.
(If I'm any closer-Seal)
LUISTER DIT! NU!
Ja, dit was een flutbericht. Maar, maarmaarmaarmaar, ik heb inspiratie dus er komt iets beters. Ooit...
Abonneren op:
Posts (Atom)