Volgers

About Me

Mijn foto
Marjolein
Behind you
Vijftien jaar en zeer zeker niet normaal. Houdt van bijnamen en moeilijke woorden. Leert graag fobieën uit haar hoofd.
Mijn volledige profiel tonen

Labels

afspraken (1) analyse (1) angst (1) animatiepoppetje (1) argh (1) arrogant (1) artcadia (1) astaat (1) Athena (1) baas als heks (1) Balazuc (1) ballet (1) bang (1) beroepen (1) betoog (1) biologie (2) bitches (1) blablabla (1) blij (1) Bob and Carol (1) boccherini (1) cadeautjes (1) CADSZ (1) catilina (1) cello (2) chocolade (1) chromosomen (1) computers met veel te vierkante beeldschermen (1) concert (1) dagdroom (1) DDLD (1) de enige (1) de tandloze glimlach van mijn leven (1) deathly hallows (1) denken (1) depri (1) dirk (1) Dit is een link (1) dood (1) doorvertellen (1) Dot (1) droom (1) dropje (1) een paar dingen o.a. over W... (1) ehm (2) eiffeltoren (1) einde (1) Emo's (1) enz (10) etc (7) even tussendoor (1) familie (1) fancy fair (1) feiten (2) filosofie (1) fobieën (1) foei (1) foto's (2) Frankrijk (1) gang (1) gedachten (1) geert wilders (1) geheim (1) geit (1) geitenjongen (8) geitenjongendag (1) gesprek (2) god ik heb echt niks te melden (1) goh (1) goodbye (1) google (1) grammaticafouten (1) grieks (2) groningen (1) gymnasium (1) Hallo (1) handschoenen (1) handvaardigheid (1) help (1) Hera (1) here comes the sun (1) heremietkreeft (1) Hippie (1) huis (1) huiswerk (3) huurboekjes (1) i-pod (1) ijsjes (1) ik (1) ik ben waardeloos (1) ingwing (1) interpuntie (2) iris (2) japanners (1) jarig (2) jongens (1) kaas (2) kameel (1) kamers (1) kattenkots (1) kcv (1) kernen van rode bloedcellen die ze niet hebben (1) kots en andere niet leuke mannendingen (1) krantenbericht (1) latijn (2) layout (1) lees dit niet (2) lees dit niet. (1) lerarenfobie (1) leren (1) liefde (2) lijstje (2) luisteren (1) maakt niet uit (1) maar dan nu ook echt (1) mail (1) mankini's (1) meneer hofman (1) menuet (1) Mètis (1) mevrouw baas (2) mieren (1) moeder (1) moi (1) muziek (2) nagellak (2) nederlands (1) nieuw jaar (1) niks (1) Normaal (1) onlogisch (1) onvoldoendes (1) onzin (7) onzinnigheid (1) opsomming (1) OSD (1) overig (1) pageviews (1) parijs (3) pedobos (1) pijper (1) pizza (1) please pap en mam (1) politiek (1) Poseidon (1) prekerstdiner (1) project (1) protestblog (1) psychologie (1) PTVA (1) reacties (1) recensie (1) retorische vragen (1) richard (2) Riezenbosch (1) rijtjes (1) rokende leuke jongens (1) rottige wikipedia (1) saai (3) sarcasme (1) schaap (1) scharenhouderslabeltjesdoosjestegoedbonnetjes (1) schattig (2) scheikunde (1) school (2) scouting for girls (1) SDOA (1) seal (1) sinterklaas (2) six days of awesome (2) sjaal (1) sorry (1) stad (1) stalker (1) stoppen (4) stoute blogger (1) strepenboekje (1) strijk sextet (1) Stylish Blogger Award (1) taalfouten (2) taalgebruik (1) Tabulamor (1) technasium (2) teksten vertalen (1) terug (1) test (1) tip (1) tja (1) toetsen (1) tralalalala (1) vaag (1) vaag hoofdding (1) vader (1) vage blaasontsteking pilletjes (1) vage kinderen in de stad (1) vakantie (2) van Dulmen (1) verbetering (2) verhalen (3) verjaardag (1) verwaarlozing (1) vliegeren (2) vliegerijsje (1) voldoende op grieks (2) vraagteken (1) vreemdgaande moeder (1) w (2) waardevolle lessen (1) was in haar (1) wat doe ik fout (1) wat te doen? (1) wedstrijd (1) weglopen (1) wikipedia (1) willekeurig (1) winkelen (1) winterjas (1) wiskunde (3) woorden (1) wratten met haren (1) youtube (1) Zeegse (1) Zeus (1) zomerhuisje in de provence (1) zweeds (1) zwemmen (2)
Mogelijk gemaakt door Blogger.
zondag 24 april 2011

Normaal.

Waarom zegt iedereen, maar dan ook echt gewoon iedereen (of in elk geval bijna iedereen) tegen ons dat we "normaal moeten doen"? Wat hebben zij er voor last van als wij midden in de grote aula op de grond gaan zitten (de tafels en stoelen waren weggehaald) of als we op halve-hippie-dag met wierrook in het gras gaan zitten. Wie heeft er problemen mee als wij ons willen onderscheiden en niet net als de rest van de school met kuise-meisjesoorbellen, grote decolletés met inkijk, veel te korte en te strakke broekjes en een vetrol die over die broekjes heenhangt, rond willen lopen.
En wat is normaal eigenlijk? Geef mij eens de definitie van "normaal"? Ben je normaal als je je alleen maar zo gedraagt als anderen van je verwachten? Als je allemaal hetzelfde bent? Is dat normaal?
En wat nu als het totaal niet in je aard ligt om zo te zijn. Dan is het ook niet echt normaal om je zo te gedragen, toch.
Bovendien zou het erg saai zijn als iedereen maar gelijk was en binnen de lijntjes kleurde.

Heeft er ook maar iemand aan gedacht dat ik het misschien wel leuk vind om zo te zijn? Want ja, ik ben abnormaal, gek, gestoord, (obsessed,) brutaal en ronduit vaag. Maar dat is wel hoe ik het liefste ben. Zelfs mijn moeder begint nu te zeuren. Omdat ze geen goede foto's gemaakt heeft in Parijs en dan kijkt wat ik gemaakt heb.

 Kijk, dit soort foto's van de l'Arc de Trioph (of hoe je dat dan ook maar schrijft) wil mijn moeder graag.
Maar aangezien het mijn fototoestel is, was ik degene die de foto's maakte.
Dan krijg je dus zoiets. Uit mijn oogpunt de triomfboog:

Dat zat heel klein in een randje verborgen te wezen.
Leuk toch...
Maar nee, mevrouw de moeder van het abnormale kind was niet tevreden.
Nou, sorry mam, maar dit is mijn reis naar Parijs vanuit MIJN oogpunt met MIJN camera.
Had je je batterij maar moeten opladen.

Nu men heeft kunnen concluderen dat je mij toch niet kan veranderen, stop er dan ook mee, wil je...
Dank u zeer.

~Marjolein~

Post scriptum, sorry, dit moest er eventjes uit. Er komt iets beters, dat beloof ik. Alleen moet ik eerst mijn geschiedenisverslag afmaken, geschiedenis leren en een verslag voor natuurkunde schrijven. Maar dan komt er iets beters.

Oh, als je graag met kuise-meisjesoorbellen rondloopt, ga je gang. Ik vind het prima. Maar verwacht niet dat ik het ook ga doen...
vrijdag 22 april 2011

...

Dit is een link.
woensdag 20 april 2011

ohyra

Ja, ohyra ja. Een willekeurig woord uit mijn woordenboek Zweeds. Het betekend ongedierte. Maar dat doet er niet toe, ik moest gewoon een begin hebben. Zoals jullie heel misschien wel gemerkt hebben, mijn layout is weer veranderd. Zal nog wel wat vaker gebeuren, ik ben nog niet tevreden.

En dat was alweer een door mij verbroken record. Nu ben ik ook de beste "slechte inleiding"schrijver en degene met de meest onafgeronde verhalen. Ik zal hieronder een nooit beëindigd verhaal plaatsen. Kopieer en plak het gerust, als je denkt dat je er iets mee kunt. Of als je het wil uitprinten omdat je je erg depressief voelt en je een enorme kick krijgt van slecht geschreven verhalen en ramptoerisme. (Als je het serieus gaat lezen, ben je een echte originele, professionele ramptoerist. Sterkte)

Langzaam open ik mijn ogen. De wereld gaat van zwart, naar wat wazige vlekken naar heldere kleuren die duidelijk zichtbaar zijn in het prille zonlicht dat door een kier van mijn gordijn glipt. Er was vandaag iets bijzonders aan de hand. Ik wist het zeker. Hoewel alles normaal leek, was het toch stil. Er was geen vogel aan het fluiten en de hond van de buren was ook al stil. Rustig rek ik me uit, wachtend op een teken van leven. Iemand anders die ook denkt: “Hé, het is wel erg stil.”, maar er gebeurt niks. Als ik me omdraai om op de wekker te kijken, zie ik dat het half zeven is. Tijd om op te staan dus. Desondanks blijf ik liggen, hard nadenkend over wat er vandaag aan de hand is. Te bang om naar beneden te gaan en te ontdekken dat ik alleen achtergebleven ben op deze planeet. Ik vraag me af wat ik zou doen als dat inderdaad het geval bleek te zijn, ik, helemaal alleen. Zonder vrienden en familie, zonder die ene persoon die mijn leven het leven waard maakt. Maar ook zonder de vogels, die mijn reis naar school begeleiden met een vrolijk wijsje. En zonder honden om uit te laten en zo wat bij te verdienen. Al is het natuurlijk wel zo dat ik alles gewoon zonder toestemming zou kunnen pakken. Nu ik daar toch over nadenk, hoe moet ik aan eten komen? Aan alle dingen die gisteren nog zo vanzelfsprekend leken? Waar moet ik nu mijn drinkwater vandaan halen. Er is niemand meer overgebleven om het voor mij te zuiveren. En stel ik word ziek, waar is  de dokter dan?
De vloer kraakt onder mijn voeten als ik me dan toch eindelijk uit bed waag. Voetje voor voetje schuifel ik naar mijn kast. Ik trek hem open en tot mijn verbazing lijkt alles in orde. Mijn kleren hangen nog net als gisteravond, keurig gesorteerd op seizoen en kleur. Mijn lievelings shirt hangt vooraan en ik strijk er met mijn hand een klein kreukeltje uit. De stof voelt zacht en aangenaam aan onder mijn vingers en ik besluit om me aan te gaan kleden. De witte broek die ik vorig jaar gekocht heb op een markt in Frankrijk staat er erg goed onder en ik vind dat als ik dan alleen ben, ik er tenminste wel goed uitzie. Ik borstel mijn haar en probeer om het op te steken. Na drie pogingen geef ik het op, de blonde lokken krullen, opgelucht dat ze niet rond de spelden gedraaid worden, in mijn nek.
Als ik in mijn sokkenla opzoek ben naar een paar witte enkelsokjes maat 39, kom ik een envelop tegen. Het is een oude, bruine envelop met een postzegel uit het jaar 1986. Op de voorkant staat met sierlijke letters mijn naam, Rozemarijn, en ik strijk met mijn vingers over de letters. De afzender is allang niet meer te lezen. De inkt is helemaal doorgelopen en het lijkt met opzet gedaan te zijn. In de linker onderhoek zijn wat bloemetjes getekend. Het is net alsof iemand zich verveelde en er maar wat op ging zitten krabbelen.
Aan de ene kant wil ik dolgraag weten wat erin zit, maar iets houdt me tegen. Een soort onzichtbare kracht, genaamd angst. Iets in mij zegt me dat als ik deze envelop open, ik misschien wel meer te weten kom dan me lief is. Daar sta ik dan, vijf minuten lang, aarzelend over het openmaken van één enkele envelop. Dat zoiets kleins zoveel moeite met zich mee zou brengen. Nog twijfelend over de brief, besluit ik eerst wat te eten. Als ik tenminste wat kan vinden, want wat wel zeker is, is dat dit niet normaal is. Ik weet dan dus ook niet wat ik kan verwachten…
Langzaam loop ik de trap af, me al niet meer verbazend over het feit dat de spin die al maanden in het hoekje zat, weg is. Ik was bang voor dat beest, maar nu mis ik hem.
Zou iedereen dood zijn? Of verdwenen? Maar als ze verdwenen zijn, zijn ze dan nog ergens, of zijn ze weg, net als voor je geboorte, je bestaat helemaal niet. Niks geen ziel die naar de hemel gaat, of een ziel die eerst nog even rond blijft hangen. Gewoon, je bent er en dan niet meer. Heel simpel.
Ik pak de deurklink van de deur naar de woonkamer vast. Ergens hoop ik dat ik vandaag jarig blijk te zijn en dat dit gewoon één grote surpriseparty is. Dat men dit al weken aan het plannen is en dat ik me voor niks zorgen maak. Helaas. Als ik de deur open is er niemand die opgewonden “SUPRISE” roept en vervolgens hard ik mijn oor toetert. Er is geen kat die zich bang verscholen heeft onder de bank in een poging het lawaai te ontwijken. Ik ben alleen met de stilte op me heen.

Heb je het gelezen? Dan spijt me het vreselijk dat ik jullie dit heb aangedaan. (Hé, kijk, net had ik het over je en nu over jullie. Ik weet ook niet waarom ik daar zomaar switch... Doet er niet toe.)

Zo, nu we al deze onzin gehad hebben, kunnen we verder met de orde van de dag. Muziek.

(If I'm any closer-Seal)

LUISTER DIT! NU!

Ja, dit was een flutbericht. Maar, maarmaarmaarmaar, ik heb inspiratie dus er komt iets beters. Ooit...
dinsdag 19 april 2011

Slechts een voorbeeld.

Ik ga proberen een sarcastiche post te schrijven. Niet omdat ik dat nu zo graag wil, maar vooral omdat Yasmini er wat moeite mee heeft. Ik weet niet of het gaat lukken, maar we zullen zien. (Ik heb regel 1 ("Vertel nooit van te voren dat je sarcastisch gaat doen.") al gebroken...)

Wiskunde is mijn favorite vak. Natuurlijk samen met OSD kunde. "Is dat een vak?" vraag je je misschien af... Ja, dat is het. Maar OSD is natuurlijk ook wel de "nomheid hemzelve". Vooral zijn gezicht. Ik val echt helemaal voor die heerlijke wijdopenstaande oogjes van hem en die sexy figuren die hij in zijn baard scheert. Ik zie hem en denk maar één ding, ik wil hem op de bek pakken.
Oh, had ik al verteld dat mijn leven zo geweldig is. Mij zijn moet gewoon een streven zijn voor iedereen. Mijn ouders zeuren nooit. Dat hoeft ook niet, want ik sta alleen maar tienen. Desalniettemin word ik nooit "nerd" genoemd. Ik word zo verwend door mijn ouders, die tevens de eerlijkheid zelve zijn. Jawel jongens, mijn leven is een feest. Ik heb niet eens mijn lichaan moeten verkopen om "God of wars drie voor de playstation drie" te kopen. Alle jongens vallen trouwens voor me, ik krijg gewoon 999999999999 rozen per dag van de postbode, de arme man. Al die aanbidders zijn een boel werk, ik weet het...
En mijn blog loopt geweldig, ik krijg honderden reacties per bericht, echt gewoon geweldig. En ik wil totaal geen relatie meer met die lelijkerd van een Geitenjongen, ik val al op meneer van Cruchten. Hij is zo gespierd en hij heeft een prachtig gevormd lichaam. Ook alle leraren vinden mij geweldig. Ik ben hun favorite leerlinge.

Zo, dat was verkwikkend. En sarcastisch, heel sarcastisch. Mijn ouders zeuren aan één stuk door, mijn cijfers zijn afschuwelijk en OSD is lelijk. Ik ben verliefder dan ooit op Geitenjongen en meneer van Cruchten heeft 53 onderkinnen en een haar op zijn neus. Hij is dik. En ik haat wiskunde heel erg. Mijn ouders zijn ook nog eens oneerlijk, ze trekken mijn broertje heel erg voor en mijn blog is afschuwelijk. (is iets overdreven). Men valt niet op me en zal dat vast ook niet doen en leraren mogen mij vast niet. Al zegt mevrouw Mul van wel... Weet ik dus niet helemaal zeker. Maar daar ging het niet om, ik ging Mini laten zien wat "sarcasme" precies inhoudt. Zie hier. TADA!

Veel succes Mini...
zaterdag 16 april 2011

Winkelen met Lisa.

Gisteravond (op vrijdag is het koopavond in Assen) gingen Lisa en ik gezellig winkelen. Officieel gingen we alleen maar naar de wereldwinkel, want daar was één of andere sieradenavonddinges, maar we zijn gewoon door de stad gaan sjokken. Wat heb ik gekocht?

Wat: Miffa: Oftewel, Nijntje in het Latijn.
Prijs: €6,-
Waar: De Boekendoos. (kinderboekhandel)
Het is echt geweldig. En ik snap het ook nog eens gedeeltelijk.
"medio in horto magno est nitida domus sunt duo cuciculi domnus domna floccus" (eerste bladzijde)
Dat eerste gedeelte betekent iets als: In het midden van de tuin is ... huis zijn (zij zijn) twee ............


Wat: Vlinderoorbellen en een hangertje voor aan mijn ketting.
Prijs: €8.50
Waar: de Wereldwinkel
Ik vond ze zo schattig... En ze komen uit Peru.

Wat: Fluit.
Prijs: €3.90
Waar: de Wereldwinkel.

Hij is mooi. En ach, voor zo weinig geld... Ik weet trouwens niet waar hij vandaan komt...

Wat: Prisma mini woordenboek Zweeds-Nederlands Nederlands-Zweeds.
Prijs: Officieel €8,-. Maar hij was in de aanbieding, dus nu was het slechts €2,99
Waar: Boekenvoordeel

Ja, ik ga Zweeds leren. Ik ben van mijn Hongaarse verslaving af en wilde iets nieuws. Zweeds is zo skojig.

Wat: een notitieboekje
Prijs: €3,99
Waar: boekenvoordeel
Hij is groen en mooi en van mij. Zoiets laat je toch niet liggen...

Oh, en een ijsje bij Gosselaar. Maar met maar 1 bolletje. Kostte €1,10.

totaal:
6+8.5+3.9+3+4+1.1= €26,50... Dat valt wel mee, toch...

En, wat vinden jullie van mijn aanschaffen?

hej då, Marjolein.

sorry voor de kwaliteit van de foto's...
donderdag 14 april 2011

Wiskunde.

Hierbij even een verhaal over hoe mijn wiskunde schrift eruit ziet.

pagina 1: mijn goede ideën lijstje. Er staat op: Latijn leren?, dagboek vanuit het oogpunt van een spin, huiswerk maken? en boek over iemand opgesloten in een kamer met bedden en als je in een bed in slaap valt, kom je op een andere plek.

Pagina 2: twee sommen zonder uitkomst.

Pagina 3: een cycloop.

pagina 4: een assenstelsel met daarin het deathly hallowsteken.

pagina 5: een serieus gemaakte opdracht over de omtrek van een cirkel. Wow.

pagina 6: niks.

pagina 7: een tekening van een trein met daarbij geschreven: "I love trains!".

pagina 8: een samenvatting van de les. Er staat: "Oh god help. Ik geloof dat ik niet goed word. Misschien is dat ook wel de beste oplossing, niet goed worden, kotsen en dan naar huis. Oh, shit, hij kijkt mijn kant op, laat ik eens verder gaan met mijn "huiswerk...".

pagina 9: een op het eerste gezicht serieuze som. Als je beter kijkt, zie je dat ik willekeurige formules heb genomen en er overal 710 uitkomt. (7-10= G-J=Geitenjongen) Oh, zo te zien staat er 1 kloppende som. 36-4=28. Ja, dat klopt. Uitleg duurt te lang. Is saai.

pagina 10: een reuzencycloop met drie monden.

Verder is alles leeg. Laat ik deze pagina's eruit scheuren en serieus bezig gaan...


Verder nog wat tips. Stel dat je iemand wil volgen...

Martijn. Hij zit bij mij in de klas en is net (gisteren) begonnen met bloggen. Het is behoorlijk droog, lees het!
Vera. Zit ook bij mij in de klas. Is een geweldige schrijfster.

Ja, dat was het verder wel.

(Dat is het deathly hallows teken, voor wie het nog niet wist...)

En dan tot slot, de belangrijkste boodschap van al: SKJDHNBJxweb385w908q3jhhxjn^%!#XM J97pbymymmiufncijeam89ááé䤳¼í¼½å¼©ðµç€¼í¤€µq3w. Eet smakelijk.
woensdag 13 april 2011

Ahum, ik leef weer.

Jawel, ik heb mijn hersenen weer terug in mijn hoofd gestopt en ben van plan weer goed te gaan bloggen. Minder onzinnigheden dan eerst. Ach, meer was ook niet echt mogelijk...

Vandaar dat ik wat afspraken met mezelf ga maken:

1) Ik probeer elke week iets te posten, maar als dat niet lukt is het ook niet erg, zolang de kwaliteit maar goed is.
2) Minder zeurposts. Ze slaan nergens op. Bovendien kan ik wel elke keer zeggen dat het afschuwelijk was en dat het me spijt dat er alleen maar troep uit mijn vingers komt (niet letterlijk nemen a.u.b.), maar dat helpt niet.
3)Mogelijk toch mezelf weer toestaan mijn dagelijks leven hierbij te betrekken. Anders komt er nooit wat van...
4) Eigenlijk heb ik geen vierde punt, ik houd gewoon meer van even getallen dan van oneven... En ik haat drie. Echt heel erg. Heeft wel een verklaring, maar die is zo lang dat ik waarschijnlijk halverwege op zou houden met typen omdat het te saai werd.

Nu we dat gehad hebben, over naar de orde van de dag. Magie volgens wikipedia...

"Magie of toverij is de vermeende kunst van het manipuleren van de werkelijkheid vanuit de gedachte dat men in contact kan treden met het bovennatuurlijke door middel van rituelen en bezweringen."

Ja, tuurlijk. Ik denk niet dat de gemiddelde Nederlander die op zoek is naar informatie over magie dit zal begrijpen. (Er natuurlijk vanuitgaande dat er niet uitzonderlijk veel volwassenen naar "magie" gaan zoeken...)

~Nu naar dansen, zo terug.~

Zo, dat was verkwikkend. Ik ben bijna van de fiets geduwd, was leuk. Nee, maar dan zonder sarcasme, het was geweldig. Hieronder even het gesprek:

*Even ter inleiding, ik fietste langs een groepje puberende hangjongeren. Er kwam zo'n vaag meisje op me afgelopen en ze gaf me een duw tegen mijn schouder. Ik kort haar af met B (bitch) en I zal ik zijn.*

B: "Dag."
I: "Goedendag."
B: "WTF, waarom praat jij terug, ben je niet goed ofzo?"
I: "Ik kan mij herinneren dat jij deze conversatie gestart bent."
B: "Fuck you."
I: "Ik neem aan dat je je realiseert dat dat incorrect Engels is. Fuck you is een imperativus. Het betekent zoiets als "neuk jou" maar er is niemand om het tegen te zeggen. Het komt officieel van "damm you" oftewel, wees vervloekt. Fuck yourself of I am going to fuck you kan in principe wel, maar fuck you moet ik toch echt afkeuren."
B: "Zeg, praat jij altijd zo bekakt?"
I: "Ik spreek gewoon allerdaags Nederlands voor een gymnasiumleerling hoor. Deze zinsconstructies en grammatica regels worden door ons totaal niet absurd gevonden."
B: "Nerd."
I: "Dank je."
B: "Dat was niet als compliment bedoeld."
I: "Nee, maar zo vat ik het wel op. Wees toch niet zo pessimistisch..."
B: "Hè wat?"
I: "Pessimistisch. Als in het tegengestelde van optimistisch. Komt uit het Latijn. Als in optimus is een superlativus. Het betekent zoiets als het beste. Als je pessimistisch bent, zie je alles altijd somber in. Je bent meestal erg negat-"
B: "Ja, laat maar. Ga maar lekker naar je nerdvriendjes. Lekker extra wiskundesommetjes maken."
I: "Graag, eigenlijk wilde ik alleen laten weten dat ik die duw tegen mijn schoudergewricht niet geheel en al apprecieerde. En mocht je het willen weten, dat betekent waarderen of op prijs stellen..."

Toen fietste ik rustig verder. Misschien heeft meneer Pijper toch wel gelijk en praat ik een tikkeltje schrijftaalachtig. Maar schrijf ik dan ook spreektaalachtig? Het is allemaal één groot mysterie.

Toen had ik al wel weer een behoorlijke lap tekst. Niet overdreven veel, maar toch...

~Marjolein~

Post scriptum, ik ga denk ik mijn layout veranderen. Ik ben hier weer een beetje op uitgekeken. Maar het zal iets simpels zijn hoor. Verwacht er niet teveel van. Misschien is hij al wel veranderd als jullie dit lezen. Zou best kunnen...